فوايد دمشقيه - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٩ - مطلب سوم نفس انسان
ششم: بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ فِي صُدُورِ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ
هفتم: قَدْ جاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ
هشتم: وَ لكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ. لكن كور مىگرداند دلهايى كه در سينهها است.
نهم: إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ
دهم: الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ
يازدهم: قُلْ إِنْ تُخْفُوا ما فِي صُدُورِكُمْ أَوْ تُبْدُوهُ
دوازدهم: وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْواناً عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ
در اين آيات شرح مطلق و شرح براى اسلام و شفا و آيات بينات و وسوسه خناس به سينه نسبت داده شده است و در آيه هشتم مىگويد دلهايى كه در سينههاست. و تحليل آن بدون تأويل، بعيد و حتى خيلى مشكل است.
بلى ممكن است كه مراد از شرح و شفا كنايه از راحتى باشد ولى اين معنى در آيه اول تا حدودى بعيد است ولى در آيه ششم و آياتى كه شرح صدر را براى اسلام بيان مىكند با توجه به اين كه سينه فاقد ادراك است مىشود كه صدر را به معناى روح گرفت و وجه اين استعمال در محل صحبت ما مطرح نيست. البته اين تحويلى است كه براى صحت كلام الله از جانب ما مىشود و اين غير از دلالت الفاظ بر يك معنى است.
١١- آياتى كه متضمن كلمه قلب و قلوب و قلبين است و اين كلمات بيشتر از (١٣٠) مرتبه در قرآن استعمال شده است.
ما نظر خود را به كمال اختصار در ضمن سه فصل بيان مىداريم: