٥- وَ إِنْ كانَ كَبُرَ عَلَيْكَ إِعْراضُهُمْ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَبْتَغِيَ نَفَقاً فِي الْأَرْضِ أَوْ سُلَّماً فِي السَّماءِ فَتَأْتِيَهُمْ بِآيَةٍ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدى‌ فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْجاهِلِينَ.

اگر روى گردانى كفار و عدم ايمان آنان بر تو سخت تمام مى‌شود پس اگر مى‌توانى راهى در زمين و با پلكانى در آسمان بجويى (تا آن‌ها را هدايت كنى اين كار را انجام بده تا معجزه‌اى براى آنان آورده باشى) اگر خداوند (هدايت جبرى آنان) را مى‌خواست همه آن‌ها را بر هدايت جمع مى‌نمود (ولى حق اين است كه بايد هر كسى به اختيار و اراده خود ايمان بياورد) پس از جمله نادانان نباش.

جمله اخير جز اين كه قرآن را از اجانب خدا بدانيم ديگر توجيهى ندارد زيرا هيچ كس راضى نمى‌شود اين گونه خطاب زننده‌اى به او تعلق گيرد.

٦- وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنا بَعْضَ الْأَقاوِيلِ لَأَخَذْنا مِنْهُ بِالْيَمِينِ ثُمَّ لَقَطَعْنا مِنْهُ الْوَتِينَ فَما مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حاجِزِينَ‌ (الحاقه ٤٤- ٤٧) ترجمه آيه گذشت.

٧- يا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي مَرْضاتَ أَزْواجِكَ‌ (اول سوره تحريم).

اى پيامبر چرا حلال را به خاطر جلب رضاى زنان خود بر خود حرام مى‌گردانى؟

٨- وَ تُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اللَّهُ مُبْدِيهِ وَ تَخْشَى النَّاسَ وَ اللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشاهُ. (احزاب ٣٧).