روزى كه زمين و آسمان‌ها عوض مى‌گردد و در پيشگاه خداوند يگانه قهار ظاهر مى‌شوند[١]. كره بهشت در حركت به سوى كره زمين است و شايد كره زمين هم حركت تبعى خود (حركت انتقالى خورشيد) به سوى كرات سه گانه مذكور در حركت باشد (وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ) بهشت نزديك شده براى پرهيزگاران.

٢٠- همه جهان طبيعت بلكه همه ممكنات روى قانون عليت پيدا شده است و هيچ ذره‌اى از موجودات خود به خود لباس هستى را نپوشيده است. اثبات اين موضوع نيازى به ذكر آيات كثيرى از قرآن ندارد.

خواننده عزيز آيا كتابى در جهان وجود دارد كه مانند قرآن چنين جهان بينى داشته باشد؟ آيا حضرت محمد صلى الله عليه و آله و سلم به عنوان يك انسان نابغه مى‌توانست چهارده قرن قبل چنين نظرياتى را ارائه دهد؟

آيا جهان بينى قرآن دليل قاطع بر آسمانى بودن اين كتاب نيست؟

قُلْ أَنْزَلَهُ الَّذِي يَعْلَمُ السِّرَّ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌ (فرقان ٦).

بگو قرآن را كسى فرستاده است كه مى‌داند سر (حقايق باطنى) را در آسمان‌ها و زمين.

البته ما در بعضى از كتاب‌هاى ديگر خود كه پس از اين كتاب تأليف شده درباره جهان بينى و آيده آلوژى بيشتر مطالبى را ذكر كرده‌ايم و لله المَن.

[١] . در تبديل زمين و آسمان‌ها اقوال مختلفى وجود دارد كه مختار نگارنده از همه آن‌ها معقول‌تر است. رجوع شود به ص ٨٨ ج ١٢ تفسير الميزان.