فوايد دمشقيه - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩٤ - مطلب ششم اصلاح جامعه و عدالت اجتماعى

بلندى (و آقايى) و فساد و تباهى را نمى‌كنند.

اين آيه شرط بهشت رفتن را نيت نكردن برترى و تباهى قرار داده است نه ترك علو و فساد.

آرى تا نفس آدمى از ريشه‌هاى فساد پاك نشود دنيا گلستان نخواهد شد، هنگامى كه نفس پاك شود مفاسد اجتماعى نيز نابود مى‌شود.

قُلْ إِنَّما حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَ الْإِثْمَ وَ الْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ. (اعرف ٣٣)

بگو فقط حرام كرده است پروردگارم كارهاى خيلى بد (فواحش) را ظاهر و باطن آن را و گناه و سركشى بدون حق را.

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ‌ (بقره ٢٠٨).

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد همه داخل (در سلم (صلح و صفا با اسلام)) شويد و گام‌هاى شيطان را پيروى نكنيد او دشمن آشكار شما است.

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ‌ (آخر نساء)

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد (در متقابل تا ملائمات و انجام وظايف ترك هوس‌هاى باطل) صبر و (و در زندگى اجتماعى كه حتما تصادمات و تزاحماتى در آن به وجود مى‌آيد) مصابره داشته و همه از هم نظارت داشته بايد.

در آيه ديگرى اين مضمون را مى‌خوانيم: