گزيده شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠٤ - ١٣/ ٢ تباه كردن نماز

١٣/ ٢: تباه كردن نماز

قرآن‌

آن گاه، پس از آنان، جانشينانى به جايشان نشستند كه نماز را تباه ساختند و از هوس‌ها پيروى كردند. پس به زودى [سزاى‌] گم‌راهى [خود] را خواهند ديد.[١]

حديث‌

٣٩٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:

امّت من، چهار دسته اند: دسته‌اى نماز مى‌گزارند؛ ولى در نمازشان غافل اند. براى اينان، «ويل» است و ويل، نام دركه‌اى از دركات دوزخ است. خداوند متعال فرموده است: پس ويل براى نمازگزاران است؛ آنان كه از نمازشان غافل اند. دسته‌اى گاه نماز مى‌خوانند و گاه نمى‌خوانند. براى اينان، «غَى» است و غَى، نام دركه‌اى از دركات دوزخ است. خداوند متعال فرموده است: آن گاه، پس از آنان، جانشينانى به جاى ماندند كه نماز را تباه‌

[١]. سوره مريم، آيه ٥٩: فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضاعُوا الصَّلاةَ وَ اتَّبَعُوا الشَّهَواتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا.