گزيده شناخت نامه نماز - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٨٧ - ٨/ ٩ نگه داشتن ادرار و مدفوع
٨/ ٨: شكستن انگشتان[١]
٢٦٧. امام صادق عليه السلام:
پيامبر صلى الله عليه و آله در پشت خود، صداى انگشتان كسى را شنيد كه در نماز، انگشتانش را مىفشرد. پس از آن كه نمازش را تمام كرد، فرمود:
«آگاه باشيد! نصيب او از نماز، همان است».[٢]
٢٦٨. الكافى-
به نقل از محمّد بن مسلم-: از امام باقر عليه السلام پرسيدم: انسان در نماز، به اين سو و آن سو توجّه مىكند؟
فرمود: «خير، و انگشتانش را نيز نشكند»[٣].[٤]
٨/ ٩: نگه داشتن ادرار و مدفوع
٢٦٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:
كسى از شما در حالى كه پيشابش (ادرارش) را نگه داشته است، به نماز نيايد.[٥]
٢٧٠. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:
كسى از شما در آن حال كه بول و مدفوعش انبوه شده است،
[١]. مقصود فشردن انگشتان به گونهاى كه صدا دارد و اصطلاحاً انگشت شكستن ناميده مىشود.
[٢]. إنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله سَمِعَ خَلفَهُ فَرقَعَةً فَرقَعَ رَجُلٌ أصابِعَهُ في صَلاتِهِ، فَلَمَّا انصَرَفَ، قالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله: أما إنَّهُ حَظُّهُ مِن صَلاتِهِ( الكافى: ج ٣ ص ٣٦٥ ح ٨، وسائل الشيعة: ج ٤ ص ١٢٦٣ ح ٩٢٩٥).
[٣]. مقصود، فشردن انگشتان براى به صدا در آوردن مَفصلهاست.
[٤]. سَأَلتُهُ عَنِ الرَّجُلِ يَلتَفِتُ فِي الصَّلاةِ؟ قال: لا، ولا يُنقِض أصابِعَهُ( الكافى: ج ٣ ص ٣٦٦ ح ١٢، تهذيب الأحكام: ج ٢ ص ١٩٩ ح ٧٨١).
[٥]. لا يَأتِ أحَدُكُمُ الصَّلاةَ وهُوَ حاقِنٌ( مسند ابن حنبل: ج ٨ ص ٢٧١ ح ٢٢٢١٤، سنن ابن ماجة: ج ١ ص ٢٠٢ ح ٦١٧).