گزيده شناخت نامه نماز - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧٥ - ٣/ ١ ياد خدا
فصل سوم: حكمت نماز
٣/ ١: ياد خدا
قرآن
نماز را براى ياد من، بر پا دار.[١]
حديث
٤٦. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:
نماز، واجب شده است ... براى بر پا داشتن ياد خدا.[٢]
٤٧. امام رضا عليه السلام-
در تبيين حكمت نماز-: اطاعتى است كه [خدا] آنان را بِدان فرمان داده و آيينى است كه بر آن وادارشان ساخته است. در نماز، بزرگداشت و گراميداشت خداوند، و فروتنى بنده به هنگام سجده است و اقرار به اين كه بالاتر از او، پروردگارى است كه به عبادتش مىپردازد و برايش سجده مىكند.[٣]
[١]. سوره طه، آيه ١٤: أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْرِي.
[٢]. إنَّما فُرِضَتِ الصَّلاةُ ... لِإِقامَةِ ذِكرِ اللَّهِ( إحياء العلوم: ج ١ ص ٢٢٨؛ عوالى اللآلى: ج ١ ص ٣٢٣ ح ٦٠).
[٣]. طاعَةٌ أمَرَهُم بِها، وشَريعَةٌ حَمَلَهُم عَلَيها، وفي الصَّلاةِ تَوقيرٌ لَهُ وتَبجيلٌ وخُضوعٌ مِنَ العَبدِ إذا سَجَدَ، والإِقرارُ بِأَنَّ فَوقَهُ رَبًّا يَعبُدُهُ ويَسجُدُ لَهُ( المناقب، ابن شهرآشوب: ج ٤ ص ٣٥٤، بحار الأنوار: ج ٦ ص ١١٣ ح ٦).