گزيده شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥٥ - ٦/ ٥ - ٥ دعا در ركوع و سجود

در ركوع، خداوند را بزرگ بشماريد و در سجود، بسيار دعا كنيد، كه سزاوار برآورده شدن براى شماست.[١]

٢١٤. امام باقر عليه السلام:

هر كس در ركوع و سجود و قيامش بگويد: «خداوند بر محمّد و خاندانش درود فرستد»، خداوند [پاداشى‌] همچون ركوع و سجود و قيام برايش مى‌نويسد.[٢]

٢١٥. امام باقر عليه السلام:

هر گاه خواستى به ركوع بروى، در همان حال كه ايستاده‌اى، تكبير بگو. سپس ركوع كن و سه بار آرام و شمرده بگو: «خدايا! براى تو ركوع كردم و تسليم تو هستم و به تو ايمان آوردم و بر تو توكّل كردم و تويى پروردگار من. دل و گوش و چشم و مو و پوست و گوشت و خون و مغز و استخوان و رگ و پى‌ام، و آنچه پاهايم حمل مى‌كنند، در برابر تو خاشع اند، بى هيچ امتناع و سركشى و درماندگى. پروردگار بزرگم را تسبيح مى‌كنم و مى‌ستايم».

در ركوع، دو پايت را در يك رديف و با فاصله يك وجب، مى‌نهى و دو زانويت را با كف دستانت مى‌گيرى و دست راستت را بر زانوى راست مى‌گذارى پيش از گذاشتن دست چپت بر زانوى چپ، و با سر انگشتانت، برآمدگى زانويت را نيك در بر گير و هنگامى كه انگشتانت را بر زانو نهادى، آنها را از هم باز كن. كمر و گردنت را كشيده و صاف نگاه دار

[١]. إنّي قَد نُهيتُ عَنِ القِراءَةِ فِي الرُّكوعِ والسُّجودِ، فَأَمَّا الرُّكوعُ فَعَظِّمُوا اللَّهَ فيهِ، وأمَّا السُّجودُ فَأَكثِروا فيهِ مِنَ الدُّعاءِ؛ فَإِنَّهُ قَمِنٌ أن يُستَجابَ لَكُم( معانى الأخبار: ص ٢٧٩، عوالى اللآلى: ج ١ ص ٣٤٤ ح ١١٨).

[٢]. مَن قالَ في رُكوعِهِ وسُجودِهِ وقِيامِهِ:« صَلَّى اللَّهُ عَلى‌ مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ» كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِمِثلِ الرُّكوعِ وَالسُّجودِ وَالقِيامِ( الكافى: ج ٣ ص ٣٢٤ ح ١٣، ثواب الأعمال: ص ٥٦ ح ١).