گزيده شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٤٠ - ٦/ ٤ - ٨ ترتيل در قرائت

٦/ ٤- ٨: ترتيل در قرائت‌

١٨٩. المستدرك على الصحيحين‌-

به نقل از امّ سلمه-: پيامبر صلى الله عليه و آله در قرائتش، بر سر هر آيه وقف مى‌كرد. مى‌خواند: الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‌. سپس وقف مى‌كرد و مى‌خواند: الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ و سپس وقف مى‌كرد.[١]

١٩٠. سنن الترمذى‌-

به نقل از يعلى بن مملك-: از امّ سَلَمه، همسر پيامبر صلى الله عليه و آله در باره قرائت و نماز پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيدم. گفت: شما را با نماز او چه كار؟! نماز مى‌خواند و سپس مى‌خوابيد، به همان اندازه كه نماز خوانده بود ... آن گاه قرائت پيامبر را توصيف كرد. او قرائت پيامبر صلى الله عليه و آله را به وضوح و روشنى حرف حرفش را توصيف مى‌كرد.[٢]

١٩١. امام صادق عليه السلام:

براى بنده شايسته است كه وقتى نماز مى‌خواند، در قرائتش ترتيل داشته باشد و هر گاه به آيه‌اى رسيد كه در آن يادكرد بهشت و جهنّم بود، از خداوند، درخواست بهشت كند و از آتش به خدا پناه ببرد و هر گاه به آيه‌ يا أَيُّهَا النَّاسُ‌؛ اى مردم و يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا؛ اى ايمان آوردگان رسيد، بگويد: «لبّيك ربّنا؛ پروردگارا! گوش به فرمانم».[٣]

[١]. إنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله كانَ يُقَطِّعُ قِراءَته آيَةً آيَةً: الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‌ ثُمَّ يَقِفُ، الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ ثُمَّ يَقِفُ( المستدرك على لصحيحين: ج ٢ ص ٢٥٢ ح ٢٩١٠، تاريخ بغداد: ج ٩ ص ٣٦٧ الرقم ٤٩٣٧).

[٢]. أنَّهُ سَأَلَ امَّ سَلَمَةَ زَوجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله عَن قِراءَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله وصَلاتِهِ، فَقالَت: ما لَكُم وصَلاتَهُ؟! كانَ يُصَلّي ثُمَّ يَنامُ قَدرَ ما صَلّى‌ .... ثُمَّ نَعَتَت قِراءَتَهُ، فَإِذا هِيَ تَنعَتُ قِراءَةً مُفَسَّرَةً حَرفاً حَرفاً( سنن الترمذى: ج ٥ ص ١٨٢ ح ٢٩٢٣، سنن أبى داود: ج ٢ ص ٧٤ ح ١٤٦٦).

[٣]. يَنبَغي لِلعَبدِ إذا صَلّى‌ أن يُرَتِّلَ في قِراءَتِهِ، فَإِذا مَرَّ بِآيَةٍ فيها ذِكرُ الجَنَّةِ وذِكرُ النّارِ،