گزيده شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١٥ - ١١/ ١ نمازهاى ناپذيرفته

فصل يازدهم: قبول نماز

١١/ ١: نمازهاى ناپذيرفته‌

٣٢٢. كتاب من لايحضره الفقيه:

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پس از نماز صبح مى‌گفت: «خدايا! من ... از نفسى كه سير نشود و دلى كه فروتنى نكند و چشمى كه نگريد و دعايى كه شنيده نشود و نمازى كه سود نبخشد، به تو پناه مى‌برم».[١]

٣٢٣. امام صادق عليه السلام:

فرشته‌اى به نماز گمارده شده كه كارى جز پرداختن به آن ندارد. هنگامى كه نمازگزار از نماز فارغ مى‌شود، فرشته آن را مى‌گيرد و به بالا مى‌برد. اگر از چيزهاى قبول شدنى باشد، پذيرفته مى‌گردد و اگر از نمازهاى غير قابل قبول باشد، به او گفته مى‌شود: «آن را به بنده‌ام باز گردان» و او آن را پايين مى‌آورد تا به صورت صاحبش بزند و سپس مى‌گويد: واى بر تو! همواره عمل تو، مرا به زحمت مى‌اندازد.[٢]

[١]. إنَّ رَسولَ اللَّهِ صلى الله عليه و آله كانَ يَقولُ بَعدَ صَلاةِ الفَجرِ: اللَّهُمَّ إنّي ... أعوذُ بِكَ مِن نَفسٍ لا تَشبَعُ، ومِن قَلبٍ لا يَخشَعُ، ومِن عَينٍ لا تَدمَعُ، ومِن دُعاءٍ لا يُسمَعُ، ومِن صَلاةٍ لا تَنفَعُ( كتاب من لا يحضره الفقيه: ج ١ ص ٣٣٥ ح ٩٨١، الكافى: ج ٢ ص ٥٨٥ ح ٢٤).

[٢]. الصَّلاةُ وُكِّلَ بِها مَلَكٌ لَيسَ لَهُ عَمَلٌ غَيرُها، فَإِذا فَرَغَ مِنها قَبَضَها ثُمَّ صَعِدَ بِها، فَإِن كانَت مَمّا تُقبَلُ قُبِلَت، وإن كانَت مِمّا لا تُقبَلُ قيلَ لَهُ: رُدَّها عَلى‌ عَبدي، فَيَنزِلُ بِها حَتّى‌ يَضرِبَ بِها وَجهَهُ، ثُمَّ يَقولُ: افٍّ لَكَ! ما يزالُ لَكَ عَمَلٌ يَعنيني( الكافى: ج ٣ ص ٤٨٨ ح ١٠، ثواب الأعمال: ص ٢٧٤ ح ٢).