گزيده شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٢٨ - ١٢/ ١ - ٢ اهتمام پيامبر صلى الله عليه و آله به اول وقت

١٢/ ١- ٢: اهتمام پيامبر صلى الله عليه و آله به اوّل وقت‌

٣٥٢. امام صادق عليه السلام‌-

به نقل از پدرش عليه السلام، از جابر بن عبد اللَّه-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، نماز را براى خوراك و يا چيز ديگرى به تأخير نمى‌انداخت.[١]

٣٥٣. امام على عليه السلام:

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شام و يا چيز ديگرى را بر نماز، مقدّم نمى‌داشت و وقت نماز كه مى‌رسيد، گويى خانواده و دوستى نمى‌شناسد[٢].[٣]

٣٥٤. عدّة الداعى‌-

به نقل از عايشه-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله با ما گفتگو مى‌كرد و ما با او گفتگو مى‌كرديم. هنگام نماز كه مى‌شد، گويا نه او ما را مى‌شناخته است و نه ما او را مى‌شناخته‌ايم.[٤]

٣٥٥. سنن الدارقطنى‌-

به نقل از جابر-: خوراك يا چيز ديگرى، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را از نماز مغرب به خود مشغول نمى‌كرد.[٥]

[١]. كانَ رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله لا يُؤَخِّرُ الصَّلاةَ لِطَعامٍ ولا لِغَيرِهِ( السنن الكبرى: ج ٣ ص ١٠٥ ح ٥٠٤٣، سنن أبى داود: ج ٣ ص ٣٤٥ ح ٣٧٥٨).

[٢]. در علل الشرائع چنين آمده است:« پيامبر خدا هر گاه خورشيد غروب مى‌كرد، چيزى را بر نماز مغرب مقدّم نمى‌داشت، تا اين كه آن را بخواند».

[٣]. كانَ رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله لا يُؤثِرُ عَلَى الصَّلاةِ عَشاءً ولا غَيرَهُ، وكانَ إذا دَخَلَ وَقتُها كَأَنَّهُ لا يَعرِفُ أهلًا ولا حَميماً( تنبيه الخواطر: ج ٢ ص ٧٨، علل الشرائع: ص ٣٥٠ ح ٥).

[٤]. كانَ رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله يُحَدِّثُنا ونُحَدِّثُهُ، فَإِذا حَضَرَتِ الصَّلاةُ فَكَأَنَّهُ لَم يَعرِفنا ولَم نَعرِفهُ( عدّة الداعى: ص ١٣٩، عوالى اللآلى: ج ١ ص ٣٢٤ ح ٦١).

[٥]. كانَ رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله لا يُلهيهِ عَن صَلاةِ المَغرِبِ طَعامٌ ولا غَيرُهُ( سنن الدارقطنى: ج ١ ص ٢٥٩ ح ١١ كنز العمّال: ج ٧ ص ٥٦ ح ١٧٩٣٢).