گزيده شناخت نامه نماز - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٩٩ - ٩/ ٦ - ٢ آغاز تشريع تسبيح فاطمه عليها السلام
را به تسبيح فاطمه عليها السلام فرمان مىدهيم، همان گونه كه آنها را به نماز فرمان مىدهيم. پس بر آن مواظبت كن كه بندهاى نيست كه بر آن مواظبت كند و بدبخت شود.[١]
٢٨٨. امام صادق عليه السلام:
هر كس تسبيح فاطمه عليها السلام را در پى نماز واجب و پيش از آن كه پاهايش را بگشايد، بگويد، خداوند، بهشت را برايش واجب مىكند.[٢]
٢٨٩. امام صادق عليه السلام:
تسبيحات فاطمه عليها السلام در هر روز و در پى هر نماز، نزد من، محبوبتر از هزار ركعت نماز در هر روز است.[٣]
٩/ ٦- ٢: آغاز تشريع تسبيح فاطمه عليها السلام
٢٩٠. امام على عليه السلام-
خطاب به مردى از قبيله بنى سعد-: آيا از خودم و از فاطمه زهرا عليها السلام برايتان سخن نگويم؟ فاطمه نزد من بود و [ديدم كه] آن قدر مَشك آب كشيد كه در سينهاش اثر گذاشت و آن قدر آسياب كرد كه دستانش پينه بست و آن قدر خانه جارو كرد كه لباسهايش غبارآلود شد و آن قدر آتش در زير ديگ برافروخت كه لباسهايش تيره و دود گرفته شد، و از اينها رنج فراوانى به او رسيد. به او گفتم: كاش نزد پدرت مىرفتى و از او خدمتكارى مىطلبيدى تا در كارهاى سختِ اين گونه، يارىات كند.
[١]. يا أبا هارونَ، إنّا نَأمُرُ صِبيانَنا بِتَسبيحِ فاطِمَةَ عليها السلام كَما نَأمُرُهُم بِالصَّلاةِ، فَالزَمهُ؛ فَإِنَّهُ لَم يَلزَمهُ عَبدٌ فَشَقِيَ( الكافى: ج ٣ ص ٣٤٣ ح ١٣، تهذيب الأحكام: ج ٢ ص ١٠٥ ح ٣٩٧).
[٢]. مَن سَبَّحَ تَسبيحَ فاطِمَةَ عليها السلام في دُبُرِ المَكتوبَةِ مِن قَبلِ أن يَبسُطَ رِجلَيهِ، أوجَبَ اللَّهُ لَهُ الجَنَّةَ( فلاح السائل: ص ٢٩٧ ح ١٩٤، بحار الأنوار: ج ٨٥ ص ٣٣٢ ح ١٣).
[٣]. تَسبيحُ فاطِمَةَ عليها السلام في كُلِّ يَومٍ في دُبُرِ كُلِّ صَلاةٍ، أحَبُّ إلَيَّ مِن صَلاةِ ألفِ رَكعَةٍ في كُلِّ يَومٍ( الكافى: ج ٣ ص ٣٤٣ ح ١٥، تهذيب الأحكام: ج ٢ ص ١٠٥ ح ٣٩٩).