گزيده شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٠٨ - ٩/ ١١ انتظار نماز را كشيدن

عبادت است، تا آن گاه كه حَدَثى از او سر نزند».

گفته شد: اى پيامبر خدا! چگونه حَدَثى؟

فرمود: «غيبت كردن».[١]

٣١٣. امام على عليه السلام:

آن كه رسيدن وقت نماز [ديگر] را پس از نمازى انتظار مى‌كشد،[٢] از زائران خداوند عز و جل است و بر خداوند متعال رواست كه زائرش را گرامى دارد و هر چه مى‌طلبد، به او بدهد.[٣]

[١]. قالَ رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله: الجُلوسُ فِي المَسجِدِ انتِظارَ الصَّلاةِ عِبادَةٌ ما لَم يُحدِث، قيلَ: يا رَسولَ اللَّهِ، وما يُحدِثُ؟ قالَ: الاغتِيابَ( الكافى: ج ٢ ص ٣٥٧ ح ١، الأمالى، صدوق: ص ٥٠٦ ح ٦٩٨).

[٢]. در تحف العقول به جاى« پس از نماز»،« پس از عصر» دارد.

[٣]. المُنتَظِرُ وَقتَ الصَّلاةِ بَعدَ الصَّلاةِ مِن زُوّارِ اللَّهِ عز و جل، وحَقٌّ عَلَى اللَّهِ تَعالى‌ أن يُكرِمَ زائِرَهُ، وأن يُعطِيَهُ ما سَأَلَ( الخصال: ص ٦٣٥ ح ١٠، تحف العقول: ١٢٢).