گزيده شناخت نامه نماز - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١١٠ - ٦/ ٢ - ٦ خشوع و حضور قلب
خشوع، پايين انداختنِ ديده در نماز است.[١]
١٣٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله-
در بيان فضيلت نمازگزار-: هر گاه نمازگزار به نماز بايستد و گرايش و دلش به سوى خدا باشد، همچون روزى كه از مادر زاده شده، باز مىگردد.[٢]
١٤٠. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:
اى ابو ذر! دو ركعت نماز كوتاه با تدبّر، بهتر از يك شب به عبادت ايستادن با قلبى بىتوجّه است.[٣]
١٤١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:
خداوند، نماز بندهاى را كه دلش همراه تنش نيست، نمىپذيرد.[٤]
١٤٢. امام صادق عليه السلام:
هر كس دو ركعت نماز بگزارد و بداند كه در آن دو ركعت چه مىگويد، از نماز فارغ مىشود، در حالى كه هيچ گناهى ميان او و خدايش نمانده است.[٥]
١٤٣. امام على عليه السلام:
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مردى را ديد كه در نماز با ريشش بازى مىكند.
[١]. الخُشوعُ غَضُّ البَصَرِ فِي الصَّلاةِ( دعائم الإسلام: ج ١ ص ١٥٨، بحار الأنوار: ج ٨٤ ص ٢٦٤ ح ٦٦).
[٢]. ... فَإذا قامَ إلَى الصَّلاةِ وكانَ هُوَ وقَلبُهُ ووَجهُهُ أو كُلُّهُ نَحوَ الوَجهِ إلَى اللَّهِ عز و جل، انصَرَفَ كَما وَلَدَتهُ امُّهُ( مسند ابن حنبل: ج ٦ ص ٥٨ ح ١٧٠٢٣، تهذيب الكمال: ج ١٧ ص ١١ الرقم ٣٧٧٤).
[٣]. يا أبا ذَرٍّ، رَكعَتانِ مُقتَصَرتانِ في تَفَكُّرٍ، خَيرٌ مِن قِيامِ لَيلَةٍ وَالقَلبُ ساهٍ( الأمالى، طوسى: ص ٥٣٣ ح ١١٦٢، مكارم الأخلاق: ج ٢ ص ٣٧١).
[٤]. لا يَقبَلُ اللَّهُ صَلاةَ عَبدٍ لا يَحضُرُ قَلبُهُ مَعَ بَدَنِهِ( المحاسن: ج ١ ص ٤٠٦ ح ٩٢١، بحار الأنوار: ج ٨٤ ص ٢٤٢ ح ٢٧).
[٥]. مَن صَلّى رَكعَتَينِ يَعلَمُ ما يَقولُ فيهِمَا، انصَرَفَ ولَيسَ بَينَهُ وبَينَ اللَّهِ ذَنبٌ( الكافى: ج ٣ ص ٢٦٦ ح ١٢، ثواب الأعمال: ص ٦٧ ح ١).