مهران جمال قرار دارد.[١] علامه حلی نیز برخی از طرق شیخ صدوق در من لایحضره ‌الفقیه را _ که محمد بن علی ماجیلویه در آنها است _ صحیح دانسته است؛ همچون طریق او به ‌ابراهیم بن أبی‌محمود، حنان بن سدیر و إسماعیل بن ریاح كوفی.[٢]‌

_ محمد بن یحیی عطار قمی، نجاشی او را توثیق کرده است.[٣]

_ محمد بن أحمد بن یحیی، نجاشی او را توثیق کرده و شیخ طوسی او را جلیل القدر و کثیرالروایة دانسته‌ است.[٤]

_ عیسی بن عبد الله بن محمد بن عمر بن علی بن أبی‌طالب٧، که نجاشی و ابن ‌شهر آشوب او را دارای کتاب ذکر کرده‌اند و اشاره‌ای به توثیق و یا جرح وی نکرده‌اند.[٥]

_ عبد الله بن محمد بن عمر، شیخ طوسی او را در اصحاب إمام صادق٧ ذکر
کرده است.[٦]

_ محمد بن عمر بن علی بن أبی‌طالب٧، شیخ طوسی او را نیز در زمره اصحاب
إمام صادق٧ ذکر کرده است.[٧] برقی نیز او را در زمره اصحاب إمام سجاد٧ ذکر
کرده است.[٨]

_ أحمد بن هلال عبرتائی، شیخ صدوق در باره أحمد بن هلال می‌نویسد:

او نزد مشایخ ما مجروح است. استاد ما ابن ‌ولید از سعد بن عبد الله روایت کرده که گوید: شیعه‌ای که از تشیع به ناصبی بودن برگردد، ندیده و نشنیده‌ایم، مگر أحمد بن هلال و می‌گفتند: به متفردات روایی وی نباید عمل کرد.[٩]

نجاشی در باره او می‌نویسد:

صالح الروایة، یعرف منها و ینكر، و قد روی فیه ذموم من سیدنا أبی‌محمد العسكری٧.[١٠]

[١]. همان،‌ ص٤٢٤،‌ ٤٢٨،‌ ٤٣١،‌ ٤٣٢،‌ ٤٣٣،‌ ٤٣٤،‌ ٤٣٦.

[٢]. همان،‌ ص٤٢٨؛ خلاصة الاقوال،‌ ص٢٧٧- ٢٧٨‌.

.[٤١٤] رجال ‌النجاشی،‌ ص٣٥٣.

[٣]. همان،‌ ص٣٤٨؛ فهرست ‌الطوسی،‌ ص٤٠٨.

[٤]. رجال ‌النجاشی،‌ ص٢٩٥؛ معالم العلماء،‌ ص٨٧.

[٥]. رجال ‌الطوسی،‌ ص٢٢٩.

[٦]. همان،‌ ص١٢٠.

[٧]. رجال ‌البرقی،‌ ص٩.

.[٤٢٠] کمال‌ الدین،‌ ج١،‌ ص٧٦.

.[٤٢١] رجال ‌النجاشی،‌ ص٨٣.