١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ١١٣ - بررسی روایات «احرف سبعه» در میراث روایی إمامیه

که در صورت صدور این روایت، صدور آن از جهت تقیه و موافق روایات مشهور سبعه ‌احرف است؛[١] به عنوان نمونه می‌توان به روایتی از رسول خدا٦ اشاره کرد که فرمود: «إن هذا القرآن أنزل علی سبعة أحرف، فاقرؤا ما تیسر منه».[٢] البته وی احتمال بطون قرآن را نیز بیان کرده است.

٢. روایات نزول قرآن بر هفت قسم و مانند آن

روایت دیگر، روایتی است که علامه مجلسی از کتاب تفسیر القرآن، نوشته محمّد بن ابراهیم نعمانی نقل کرده است:

لَقَدْ سَأَلَ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ٧ شِیعَتُهُ عَنْ مِثْلِ هَذَا، فَقَالَ: إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَی أَنْزَلَ الْقُرْآنَ عَلَی سَبْعَةِ أَقْسَامٍ، كُلٌّ مِنْهَا شَافٍ كَافٍ، وَ هِیَ أَمْرٌ وَ زَجْرٌ وَ تَرْغِیبٌ وَ تَرْهِیبٌ وَ جَدَلٌ وَ مَثَلٌ وَ قِصَصٌ.[٣]

ناگفته نماند که شیخ حر عاملی در کتاب الإیقاظ من الهجعة بالبرهان علی الرجعة، این روایت را به نقل از تفسیر النعمانی از کتاب رسالة المحكم و المتشابه سید مرتضی(م٤٣٦ق) به صورت «ان الله أنزل القرآن علی سبعة أحرف» نقل کرده است.[٤]

لازم به ذکر است که طبرانی (م٣٦٠ق) در المعجم الكبیر روایتی را به اسناد خویش از پیامبر٦ نقل کرده که حضرت به عبدالله بن مسعود فرمود:

إن الكتب كانت تنزل من السماء من باب واحد، و إن القرآن أنزل من سبعة أبواب علی سبعة أحرف، حلال و حرام و محكم و متشابه و ضرب أمثال و آمر و زاجر، فحل حلاله و حرم حرامه، و اعمل بمحكمه، و قف عند متشابهه، و اعتبر أمثاله، فإن كلاً من عند الله، و ما یتذكر إلا أولوا الألباب.[٥]

حاکم نیشابوری (م٤٠٥ق) نیز در المستدرک، این روایت را به دو طریق از ابن ‌مسعود چنین نقل کرده که رسول خدا٦ فرمود:

نزل الكتاب الأول من باب واحد علی حرف واحد، و نزل القرآن من سبعة أبواب علی


[١]. جواهر الکلام،‌ ج٩،‌ ص٢٩٥.

.[٤٠٢] کتاب الموطأ،‌ ج١،‌ ص٢٠١- ٢٠٢؛ الرسالة،‌ ص٢٧٢- ٢٧٣؛ کتاب المسند،‌ ص٢٣٧؛ صحیح البخاری،‌ ج٣،‌ ص٩٠؛ ج٦،‌ ص١٠٠؛ ج٨،‌ ص٥٣ - ٥٤؛ صحیح مسلم،‌ ج٢،‌ ص٢٠٢- ٢٠٤؛ سنن أبی ‌داود،‌ ج١،‌ ص٣٣١- ٣٣٢.

[٢]. بحار الأنوار،‌ ج٩٠،‌ ص٤.

.[٤٠٤] الإیقاظ من الهجعة بالبرهان علی الرجعة،‌ ص٣٧٧.

.[٤٠٥] المعجم الکبیر،‌ ج٩،‌ ص٢٦‌.‌