١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ١٦٤ - نقد مقاله «مقایسه نگرش شیعه به داستان قربانی ابراهیم

 

أَبِی وَاقِدٍ اللَّیثِی قَالَ: خَرَجَنَا مَعَ رَسُولِ اللهِ صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ سَلَّمَ قِبَلَ حُنَینٍ، فَمَرَرْنَا بِسِدْرَةٍ، فَقُلْتُ: یا نَبِی اللهِ، اجْعَلْ لَنَا هَذِهِ ذَاتَ أَنْوَاطٍ كَمَا لِلْكُفَّارِ ذَاتُ أَنْوَاطٍ، وَ كَانَ الْكُفَّارُ ینُوطُونَ سِلَاحَهُمْ بِسِدْرَةٍ، وَ یعْكُفُونَ حَوْلَهَا، فَقَالَ النَّبِی صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ سَلَّمَ: اللهُ أَكْبَرُ، هَذَا كَمَا قَالَتْ بَنُو إِسْرَائِیلَ لِمُوسَی: اجْعَلْ لَنَا إِلَهًا كَمَا لَهُمْ آلِهَةً (أعراف، ٧:١٣٨) إِنَّكُمْ تَرْكَبُونَ سُنَنَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِكُمْ.[١]

مشابه این روایت را ترمذی با سند دیگر[٢] نقل می‌کند که بنا بر نظر ابن حجر، سند هر دو روایت، صحیح است. لذا چگونه می‌توان این تشبیه را پذیرفت؛ در حالی که عقاید شیعه بر پایه توحید ناب استوار است؟! و با این اوصاف چگونه می‌توان اهل سنّت را بنیان‌گذاران توحید ناب نامید؟!

٥. نتیجه

بررسی نظریات ریوِن فایرستون در مقاله «مقایسه نگرش شیعه به داستان قربانی ابراهیم٧ با یهودیت، مسیحیت، و احادیث اهل سنّت» بیانگر آن است که وی علی‌رغم دسترسی به منابع نسبتاً معتبر از شیعه و اهل سنّت، و نیز تلاش در نمایش رعایت انصاف و عدالت، به طرق گوناگون سعی در سست و بی اعتبار نمایاندن عقاید شیعی دارد؛
چرا که:

١. عملکرد ائمه اطهار:، به عنوان پیشوایان شیعه، را متناقض و جاه طلبانه
نشان می‌دهد.

٢. از طریق انتساب نادرست اقوال و بیان نااستوار سیر نظرات بین عقیده شیعه متأخر و متقدم در باب ذبیح الله اختلافی را به نمایش می‌گذارد، که از نظر وی در بین اهل سنّت وجود ندارد، در حالی که ثابت شد _ با وجود برخی روایات مبنی بر ذبیح بودن حضرت اسحاق٧ _ در تمام ادوار تاریخ اسلام، چنین باوری در بین شیعه رواج نداشته است؛
زیرا نه تنها هیچ تصریحی دال بر صحت این گونه روایات از سوی علما صورت نگرفته، بلکه یا به هر دو نوع روایات موجود اشاره نموده‌اند و یا قربانی بودن حضرت اسماعیل٧
را برگزیده‌اند.


[١].‌ مسند احمد،‌ ج٣٦،‌ ص٢٣٢: حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ،‌ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ،‌ عَنِ الزُّهْرِیِّ،‌ عَنْ سِنَانِ بْنِ أَبِی سِنَانٍ الدِّیلِیِّ،‌ عَنْ أَبِی وَاقِدٍ اللَّیْثِیِّ، قَالَ:... ‌. ‌

[٢].‌ سنن ترمذی،‌ ج٣،‌ ص٣٢٢: حَدَّثَنَا سَعِیدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَخْزُومِیُّ،‌ أخبرنا سُفْیَانُ،‌ عَنْ الزُّهْرِیِّ،‌ عَنْ سِنَانِ بْنِ أَبِی سِنَانٍ،‌ عَنْ أَبِی وَاقِدٍ اللَّیْثِیِّ. ‌