ابن هشام[٢] (م٢١٣ق)، یعقوبی[٣] (م٢٩٠ق)، بیهقی[٤] (م٤٥٨ق)، ابن طاووس[٥] (م٦٦٩ ق، به نقل از بیهقی م٤٥٨ق)، ابن کثیر[٦] (م٧٧٤ق، به نقل از بیهقی و یعقوبی)، قلقشندی[٧] (م٨٢١ق، به نقل از بیهقی)، صالحی شامی[٨] (م٩٤٢ق) و بحرانی[٩] (م١١٠٧ق).

١٦. نامه حضرت رسول٦ به اکثم بن صیفی حکیم عرب

بسم الله الرَّحمنِ الرَّحیم من مُحّمد رسول الله اِلی اَکثَم بن صیفی، اَحمَدُ اللهُ اِلَیکَ، اِنَّ اللهَ اَمَرَ نی اَن اَقُولُ لا اِلهَ اِلا الِلِه...[١٠]

این نامه در کتاب‌های محدودی از تاریخ اسلام ذکر شده است که عبارت‌اند از:

ابن بابویه قمی[١١] (م٣٨١ق)، کراجکی[١٢] (م٤٤٩ق، به نقل از ابن بابویه قمی) عسقلانی[١٣] (م٨٥٢ ق، به نقل از ابن بابویه) مجلسی[١٤] (م١١١١ق، به نقل از کراجکی) و زنجانی[١٥] (معاصر، به نقل از عسقلانی) و عبدالمنعم[١٦] (معاصر به نقل از عسقلانی) ظاهراً

[١]. المصباح المضیی، ج٢، ص٣٣٣.

[٢]. صبح الاعشی، ج٦، ص٣٦٨.

[٣]. بحار الانوار، ج٢١، ص٤٠٨.

[٤]. مدینه البلاغه، ج٢، ص٢٦٢.

[٥]. الطبقات الکبری، ج١، ص٢٧٧.

[٦]. همان.

[٧]. تهذیب تاریخ، ج٤، ص١١٤.

[٨]. المصباح المضی، ج٢، ص٣٧٨.

[٩]. شرح زرقانی، ج٣، ص٣٦٠.

[١٠]. نظام الحکومه النبویه، التراتیب الاداریه ج١، ص٢٠١.

[١١]. مدینه البلاغه، ج٢، ص٣٦٦.

[١٢]. المفصل، ج٤، ص٢٤٩.

[١٣]. وثائق، ص٩٤.

[١٤]. مکاتیب الرسول، ج٢، ص٤٨٩.

[١٥]. السیره النبویه، ج٢، ص٣٨٣.

[١٦]. تاریخ یعقوبی، ج٢، ص٦٥.