١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ١٤٧ - پژوهشی در بارۀ نامههای دعوت حضرت رسول

 

٤. نامه حضرت رسول٦ به هرقل قیصر[١]روم

بسم الله الرّحمن الرّحیم

من مُحّمدِ بن عبدالله اِلی هِرَقْلْ عظیم الرّوم، سلامٌ عَلی مَنِ اّتَبَعَ الهُدی، اَما بَعدُ؛ فَانی اَدعُوکَ بِدِعایَهِ الاسلامِ. اَسلِمْ تَسلِمْ[٢]...

متن این نامه در منابع تاریخی کثیری نقل شده است که برخی از قدیمی‌ترین آن‌ها به ترتیب قرن عبارتند از: قاسم بن سلّام[٣] (م٢٢٤ق)، بخاری[٤] (م٢٥٦ق)، یعقوبی[٥] (م٢٩٠ق)، طبری[٦] (م٣١٠ق)، اصفهانی[٧](م٤٣٠ق)، ابن‌عساکر[٨] (م٥٧٣ق) و از قرن ششم به بعد از همان منابع اولیه نقل شده است.

٥. نامه حضرت رسول به هرقل_ قیصر روم از تبوک

من محمد رسول الله اِلی صاحِبِ الرُّوم، انّی اَدْعُوکَ اِلیَ الاِسلامِ، فَاِنْ اَسْلَمتَ فَلَکَ ما لِلْمُسلمینَ وَ عَلَیکَ ما عَلَیهم، فَاِن لَم تَدخُلْ فی الاِسلامِ فَاعطِ الجِزیهَ...[٩]

مهم‌ترین کتاب‌های تاریخ اسلام _ که این نامه در آنجا نقل شده است _ به ترتیب قرن عبارت‌اند از:

ابن سعد[١٠] (م‌٢٢٤ق)، قاسم بن سلام[١١] (م ٢٢٦ق، به نقل از عبدالله ‌بن‌ شدّاد)، ابن عساکر[١٢] (م٥٧٣ق)، ابن کثیر[١٣] (م‌٧٧٤ق، به نقل از ابن‌سعد)، قلقشندی[١٤] (م‌٨٢١ق)،


[١]. التنبیه و الاشراف، ص٢٢٥.

[٢]. اعجاز القرآن، ص١١٣.

[٣]. المنتظم فی التاریخ، ج١، ص١٠.

[٤]. همان، ج٢، ص٢١٣.

[٥]. البدایه و النهایه، ج٤، ص٢٦٩.

[٦]. مکاتیب الرسول، ج٢، ص٤٥٥.

[٧]. السیر و المغازی، ص٣٠٦.

[٨]. المستدرک علی الصحیحین، ج٢، ص٦٢٣.

[٩]. دلائل النبوه، ج٢، ص٧٨.

[١٠]. البدایه و النهایه، ج٣، ص٨٣.

[١١]. اعلام السائلین عن کتب المرسلین، ج٣، ص٥١ـ٥٠.

[١٢]. شرح الزّرقانی علی المواهب اللدنیه، ج٣، ص٣٤٦.

[١٣]. السیره النبویه هامش الحلبیه، ج٣، ص٦٩.

[١٤]. «قیصر». لقب پادشاهان روم است. قیصر در معنا به فرزندی می‌گفتند که مادرش پیش از آن که او را به دنیا آورد بمیرد و شکم مادر را بشکافند و آن فرزند را بیرون آورند(مکاتیب الرسول، ج١، ص٣٩٤).