موسوعة الإمام الخميني 21 (ولايت فقيه( حكومت اسلامى)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٩ - ماهيت و كيفيت قوانين اسلام

از طرفى «جزيه» كه بر «اهل ذمّه» [١] مقرر شده، و «خراج» كه از اراضى كشاورزى وسيعى گرفته مى‌شود، درآمد فوق‌العاده‌اى را به وجود مى‌آورد. مقرر شدن چنين ماليات‌هايى دلالت دارد بر اين‌كه حاكمى و حكومتى لازم است. وظيفه حاكم و و الى است كه بر «اهل ذمّه» بر حسب استطاعت مالى و درآمدشان ماليات سرانه ببندد؛ يا از مزارع و مواشى‌ [٢] آنها ماليات متناسب بگيرد. همچنين، «خراج» يعنى ماليات بر اراضى وسيعى را كه «مال اللَّه» و در تصرف دولت اسلامى است، جمع‌آورى كند. اين كار مستلزم تشكيلات منظم و حساب و كتاب و تدبير و مصلحت‌انديشى است؛ و با هرج و مرج انجام‌شدنى نيست. اين به عهده متصديان حكومت اسلامى است كه چنين ماليات‌هايى را به اندازه و به تناسب و طبق مصلحت تعيين كرده، سپس جمع‌آورى كنند، و به مصرف مصالح مسلمين برسانند.

ملاحظه مى‌كنيد كه احكام مالى اسلام بر لزوم تشكيل حكومت دلالت دارد؛ و

[١]. اهل ذمّه به كسانى از اهل كتاب گفته مى‌شود كه با شرط پرداخت جزيه و خراج در سرزمين اسلام وتحت حمايت حكومت اسلام زندگى مى‌كنند.

[٢]. ستور و چهارپايان به ويژه شتر، گاو و گوسفند.