جملات قرينه باشد ما نتوانيم تمسك به اطلاق جمله‌ «العُلماءُ وَرَثَةُ الأنبِياءِ» بنماييم و بگوييم: «كلّ ما كان للأنبياء للعلماء» ليكن اين‌طور نيست كه احتمال قرينه بودن اين جملات موجب شود كه بگوييد روايت ظهور دارد در اين‌كه علما فقط از علم انبيا ارث مى‌برند و بعد معارضه واقع شود بين اين روايت و رواياتى كه قبلًا ذكر كرديم كه دلالت بر مطلب ما داشت و اين روايت آن مطالب را هدم كند. چنين چيزى از اين روايت استفاده نمى‌شود.

و اگر فرضاً گفته شود كه از روايت استفاده مى‌شود كه رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم جز علم چيزى به ارث نگذاشته است، و امر ولايت و خلافت هم ارثى نيست، و اگر خود رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم مى‌فرمود: «عليّ وارثي» استفاده نمى‌كرديم كه حضرت امير عليه السلام خليفه آن حضرت است. در اين صورت، ناچاريم كه راجع به خلافت اميرالمؤمنين و ائمه عليهم السلام، به نص متشبث شويم و بگوييم كه رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم اميرالمؤمنين عليه السلام را به خلافت منصوب كرده است؛ و همين مطلب را نسبت به ولايت فقيه مى‌گوييم.

چون بنابر آن روايتى كه سابقاً ذكر شد فقها از طرف رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم به خلافت و حكومت منصوبند. به اين طريق بين اين روايت و رواياتى كه دلالت بر نصب دارد جمع مى‌كنيم.

[روايت فقه رضوي‌]

مؤيدى از فقه رضوى در عوائد [١] نراقى از فقه رضوى‌ [٢] روايتى نقل مى‌كند به اين مضمون: «مَنْزلَةُ الفَقيِه فِي‌

[١]. عوائد الأيام من مهمات أدلّة الاحكام نگاشته «ملا احمد بن مهدى بن ابى‌ذر نراقى كاشانى» (١٢٤٥ ه. ق) كتاب در بيان قواعد استنباط احكام شرعى و در ٨٨ «عائده» ترتيب يافته است.

[٢]. فقه الرضا يا فقه رضوى عنوان مجموعه‌اى از احكام فقهى است كه برخى از اعلام آن را به امام رضا عليه السلام نسبت داده‌اند ولى برخى در صحت نسبت آن ترديد كرده‌اند. رجوع كنيد به: مقدمه كتاب الفقه المنسوب للإمام الرضا عليه السلام، نشر كنگره جهانى امام رضا عليه السلام، ١٤٠٦ ه. ق.