مى‌خواهد، حكومت اسلامى را مى‌خواهد، حكومت عدل را مى‌خواهد. براى اثبات اين، ايشان را مأمور كرديم به اينكه رفراندم بكند و مقدماتش را فراهم كند كه آراى عمومى را- عرض بكنم- ما استفسار كنيم. و مردم هم حالا من عرض مى‌كنم به آنها كه مردم هم اگر نظرى راجع به اين حكومت دارند اعلام كنند. فردا مردم همه جا در ايران، در همه شهرهاى ايران، در تهران، در همه محلات تهران، نظر خودشان را راجع به اين دولتى كه ما ... تعيين كرديم، اعلام كنند. تظاهرات كنند نظر خودشان را بگويند. يا نظرشان اين است كه ما دولت اسلامى نمى‌خواهيم، خوب داد كنند كه نمى‌خواهيم؛ يا نظرشان اين است كه اين دولتى كه تعيين شده است و به ولايت شرعى تعيين شده است و يك حكومت شرعى است، نه فقط حكومت قانونى باشد، يعنى حكومت شرعى لازم الاتّباع، همه كس واجب است بر او كه از اين حكومت اتّباع كند. نظير اينكه مالك اشتر را كه حضرت امير- سلام اللَّه عليه- مى‌فرستاد يك جايى و منصوبش مى‌كرد، حاكم واجب الاتّباع بود يعنى حاكم الهى بود، حاكم شرعى بود. ما هم ايشان را حكومت شرعيه داديم و حكومت قانونى هم كه هست، بنا بر اين واجب الاتّباع است.

قيام بر خلاف حكومت اسلامى قيام بر خلاف حق است و مجازات دارد. اما مخالفت با اين رژيم يا هر رژيمى، مخالفتش معصيت الهى است لكن مجازات به آن معنا كه يك جزاى عُرفى هم داشته باشد ندارد، به خلاف قيام بر ضد حكومت. قيام بر ضد حكومت جزاى عرفى دارد در شرع ما، و خيلى هم سخت است آن جزا. از اين جهت ما سفارش مى‌كنيم به حكومتها، به حكومتهاى جائر، به استاندارهاى همه جا، به ژاندارمريهاى همه جا، به ارتش، هر جا كه هست، به اجزاى ادارات، به نخست‌وزيرى، به كذا، به همه اينها ما اعلام مى‌كنيم كه آقاى مهندس بازرگان حكومت شرعيه دارد از قِبَل من؛ و بر همه واجب است كه اطاعتش را بكنند. و شما آقايان هم كه از اهل علم و از علما هستيد مردم را ارشاد كنيد. و اگر بناست كه به جاهاى ديگر هم برويد، برويد به همه جا و مردم را ارشاد كنيد و به آنها بفهمانيد كه مسأله مسئله حكومت عدل است، مسأله مسئله حكومت اسلامى است. و ما اميدواريم كه بعد اختيار به دست خود شما بيفتد و مجلس را خود شما تعيين‌