صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٠ - پاسخ به پرسشهاى خبرنگاران
جواب: ارتش چنان عملى را نخواهد كرد. و اگر بكند اولًا از طرف خدا مجازات خواهد شد و ثانياً در موقع مقتضى، جزايى را كه قانون اسلام تعيين كرده است اجرا مىكنيم. و اگر خداى نكرده چنين كردند اعلام مىكنيم.
[با توجه به تماس نزديك بازرگان با شما و همچنين با بختيار، تصور مىكنيد واكنش بختيار و نيز ارتش چه باشد؟ بختيار چه موضعى خواهد داشت يا دارد، و همچنين ارتش چه موضعى خواهد داشت يا دارد؟]
- اگر هر دو عاقل باشند و به مملكت علاقه داشته باشند عكس العمل آنها بايد مثبت باشد. و اگر خائن باشند و بخواهند به مملكت خيانت كنند، اين امرش با خداست.
[به نظر شما قانون اساسى ١٩٠٦ [١] آيا مورد قبول است و مىتواند چهارچوبى باشد براى دوره انتقالى؟]
- بجز در مواد بسيارى كه به زور وارد قانون اساسى شده است، تا زمانى كه ملت رأى بر مخالفت با آن نداده است، به قوه خود باقى است.
[سپس آقاى مهندس بازرگان طى سخنانى گفت:
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
خداى بزرگ را شكر مىكنم كه چنين اعتبار و حُسن شهرتى را، كه به هيچ وجه اهليت و لياقت آن را نداشتم، به من ارزانى داشته و همين موهبت الهى باعث شده كه آيت اللَّه ابراز اعتماد و ارجاع چنين مأموريتى را به بنده عنايت بفرمايند. و همچنين تشكر از ملت ايران مىكنم، كه آيت اللَّه مكرر تأكيد فرموده كه «به نام ملت، هم صداى ملت و براى ملت» گامها و صداهاى خود را برداشته و بلند كرده.
اين مأموريت يعنى سياست دولت موقت و تشكيل حكومت در شرايط بسيار دشوار و خطرناك، عظيمترين شغل و وظيفه و در عين حال بزرگترين افتخارى است كه به بنده واگذار شده است. و شايد حق داشته باشم بگويم كه دشوارترين وظيفه و كارى است كه در طول تاريخ ٧٢ ساله مشروطيت ايران به نامزدها و مأموران تخستوزيريهاى ديگر داده شده باشد. قاعدتاً با توجه به جثه نحيف و نواقص و
[١] قانونى اساسى مشروطه.