صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٠٢ - حق زنان در وكالت براى طلاق
قرار بدهند كه نه مخالف شرع باشد و نه مخالف حيثيت خودشان. مىتوانند از اول شرط كنند كه اگر چنانچه مرد فساد اخلاق داشت، اگر بد زندگى كرد با زن، اگر بدخُلقى كرد با زن، وكيل باشند در طلاق، اسلام براى آنها حق قرار داده است. اسلام اگر محدوديتى براى مردان و زنان قايل شده است همه به صلاح خودتان بوده است. تمام قوانين اسلام، چه آنهايى كه توسعه مىدهد چه آنهايى كه تحديد مىكند، همه بر صلاح خود شماست، براى خود شماست. همان طورى كه حق طلاق را با مرد قرار داده است، حق اين را قرار داده است كه شما در وقت ازدواج شرط كنيد با او كه اگر چه كردى يا چه كردى، من وكيل باشم در طلاق. و اگر اين شرط را كرد ديگر نمىتواند او را معزول كند. اگر اين ... شرط در ضمن عقد واقع شد نمىتواند او را ديگر محدود كند، نمىتواند اخلاق بد انجام بدهد. و اگر مردى با زن خودش بدرفتارى كرد، در حكومت اسلام او را منع مىكنند؛ اگر قبول نكرد تعزير مىكنند، حد مىزنند؛ و [باز] اگر قبول نكرد مجتهد طلاق مىدهد. خداوند همه شما را با عزت، سلامت، سعادت، با ايمان كامل، با تربيت صحيح، با فرهنگ صحيح، خداوند همه شما را با سعادتها ... قرين كند. سلام بر شما زنها، بانوان عزيز محترم!