امام: شاه هم تكيه كرده بود بر امريكا و انگليس و چين و اسرائيل و همه اينها. لكن تكيه‌گاهها سست است. آن تكيه گاهى غير سست و سنگين و مستحكم است كه خدا باشد. خدا تكيه گاه است. و من به ايشان [ياسر عرفات‌] و به ملت خودم و به ملت ايشان اين توصيه را مى‌كنم هميشه، به اينكه هميشه خدا را در نظر داشته باشند و نظر به اين قدرتها نداشته باشند؛ اعتماد بر ماديات نكنند بلكه اعتماد بر معنويات بكنند. قدرت خدا فوق همه قدرتهاست. و لهذا ما ديديم كه ملتى كه مستضعف بود و هيچ نداشت بر تمام قوا غلبه كرد، و ان شاء اللَّه مى‌كند. و ما از هيچ چيز نمى‌ترسيم وقتى كه با خدا باشيم؛ براى اينكه اگر كشته بشويم و با خدا باشيم سعادتمنديم و اگر بكشيم هم سعادتمنديم.

[عرفات: در سال گذشته نيروهاى بزرگ اسرائيل به جنوب لبنان فرستاده شد براى سركوب مردم فلسطين و مردم مسلمان جنوب لبنان. جنگجويانى كه در برابر اين واحدهاى جنگى بزرگ مقاومت كردند از دو هزار تجاوز نمى‌كردند. در برابر آنها ٦٥ هزار سرباز اسرائيلى بود! چه نيروهاى ذخيره پشت جبهه، و نيروهايى كه وارد معركه كردند. معتقد بودند كه در دو ساعت اينها را از بين مى‌برند. خيلى به تنگنا افتاديم. من در نهايت شدت گفتم: خدايا! اگر اين دسته از مردم كشته شوند، تو را در اين منطقه پرستنده‌اى نخواهد ماند. و ديدم كه پيروزى فرا رسيد. آن آقاى برژينسكى كه گفت: خدا حافظ سازمان آزاديبخش تو رفتنى هستى، رفتى. ديديم كه خدا پيروزى بزرگى به ما عطا كرد و يك سال پس از پيروزى ما در جنوب لبنان، كه پيروزى ساده و كوچكى بود، پس از گذشت يك سال، بزرگترين پيروزيها را به دست آورديم اينجا: جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقاً. ما ترس به دل دشمن افكنده‌ايم. وقتى بگين اين حرف را مى‌گويد كه «دوره تاريكى براى ما آغاز شده» خيلى معنا دارد. اين دليل وحشتشان است. كيسينجر وقتى مى‌گويد: «بزرگترين حادثه‌اى كه بعد از جنگ جهانى دوم اتفاق افتاده، پيروزى انقلاب ايران بوده»، اين خطرناك بودن پيروزى انقلاب اسلامى ايران براى امريكا در چه رابطه است! اگر امريكا در ايران اقداماتى را كه در ويتنام انجام داده انجام ندهد، جنبش انقلابى ايران امتداد پيدا مى‌كند تا به اسرائيل برسد. ديروز اين را كيسينجر گفته. از اين حرف مى‌توانيم بفهميم كه‌