صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٧ - رژيم غير قانونى پهلوى

ملت ما مُسْلم است، علاقه‌مند به اسلام است، عدل اسلامى را ديده است؛ تاريخ ما از حكومتهايى كه در صدر اسلام بوده است خبر به ما داده است كه وضع حكومتها چه بوده است، وضع حاكم چه بوده است. حضرت امير المؤمنين،. على ابن ابي طالب، كه حاكم بر يك صحنه بزرگ [بوده است‌]، يك ممالك بزرگ، از عربستان سعودى گرفته تا مصر، ايران، عراق و سوريه و ساير جاها را داشته است، همين قاضى‌اى كه خودش قرار داده براى قضا، وقتى كه يك نفر يهودى [عليه‌] او دعوى كرده است و ادعا كرده است چيزى را، قاضى [آن حضرت‌] را خواسته و او هم آمده است در محضر قاضى و با يهودى در عرض هم نشسته‌اند، و دادخواهى شده است، و قاضى حكم بر خلاف حضرت امير- سلام اللَّه عليه- يعنى حكومت وقت كرده است، و [آن حضرت‌] تسليم بوده است. يك همچو وضع حكومتى در بشر معلوم نيست تحقق پيدا كرده باشد. و ما آرزوى يك همچو حكومتى داريم. يك حكومت عادل كه نسبت به افراد رعيت علاقه‌مند باشد؛ عقيده‌اش اين باشد كه بايد من نان خشك بخورم كه مبادا يك نفر در مملكت من زندگى‌اش پست باشد، گرسنگى بخورد. ما مى‌خواهيم يك همچو حكومت عدلى ايجاد كنيم.

رژيم غير قانونى پهلوى‌

و چنانكه شما مى‌دانيد- يعنى خبرنگارها به واسطه اطلاعاتى كه در ممالك خودشان هست، و ما هم به واسطه اطلاعاتى كه در اين مملكت داريم و مشاهداتى كه داشتيم- از اول كه رضا خان كودتا كرد و آمد به تهران، [١] تا آن وقتى كه مجلس مؤسسان درست كرد و وكلايى خودش درست كرد، تمام اينها با سرنيزه بود و اراده ملت هيچ دخالت در اين مسائل نداشت و ملت به هيچ وجه در حساب نمى‌آمد. و يك همچو جمعيتى كه او جمع كرده بود و با سرنيزه مسئله مؤسسان را تأسيس كرد و آنها رأى دادند، اين رأى رأىِ باطل بوده است؛ اين مجلس مجلس ملى نبوده است؛ و چون مجلس ملى نبوده است، رژيم‌

[١] اصل: ايران.