بودند و بدبين كرده بودند. اگر يك نفر [نظامى‌] وارد بازار مى‌شد مردم مى‌ترسيدند. مردم را ترسانده بودند. چرا؟ ... در محيط اسلام و مملكت اسلامى رعب نيست، و در محيط طاغوتى رعب است؛ براى اينكه محيط اسلامى، نه شخص اولش و نه سردارهايش با مردم جورى نكردند كه از مردم بترسند؛ با مردم محبت كردند؛ مردم همه برادر او هستند، خدمتگزارش هستند. همان طورى كه اينها خدمت به مردم مى‌كنند، مردم هم خدمت به آنها مى‌كنند. در يك همچون محيطى كسى ترس ندارد، لازم نيست كه ايجاد رعب بكنند؛ اما در محيط طاغوتى از باب اينكه با مردم بدرفتارى كردند، مال مردم را خوردند، اذيت كردند به مردم، از مردم مى‌ترسيدند! چه طور بكنند كه از اين ترس نجات پيدا بكنند، و مبادا چه بكنند! ايجاد محيط رعب مى‌كنند، محيط را يك محيطِ وحشت آور درست مى‌كنند، كه مبادا يك كسى ....

دوگل‌ [١] وقتى آمده بود اينجا- ظاهراً دوگل بود كه با شاه با هم رفته بودند توى بازار- خوب، شاه كه جرأت نمى‌كرد بيرون بيايد! اين بيرون آمده بود رفته بود توى جمعيت. [چون كه‌] نمى‌ترسيد از آنها؛ مردم به او كارى نداشتند. اما خود او مى‌ترسيد. چرا مى‌ترسيد؟ براى اينكه به مردم بد كرده [بود]. وقتى آدم به كسى بد بكند، از آنها مى‌ترسد. اين يك مطلب كلى است، يك سرمشق كلى است براى همه ما كه بايد با اهل [مملكت‌]، با رعيت مملكت، با افراد مملكت، رفتارْ رفتارِ برادرانه و رحمت‌آميز باشد: رُحَماءُ بَيْنَهُمْ‌. اينها با هم تبادل رحمت مى‌كنند؛ اين رحمت به او، او رحمت به اين؛ اين محبت به او، او محبت به اين و همين جمعيت اگر در مقابل ديگران بايستند ... [در مقابل‌] خصم بايستند، محكم و شديد هستند: أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ. اين يك دستور كلى است كه اگر بخواهيد وقتى منزل مى‌رويد با حال آرام، بى‌دغدغه- شب به روز بياوريد با مردم خوبى كنيد. وقتى با مردم خوبى كرديد، محبت كرديد، خدمتگزار مردم بوديد، وقتى كه برويد شب منزل، آرامش براى قلبتان هست؛ وجدانتان ناراحت نيست‌

[١] شارل دوگل، رئيس جمهور فرانسه كه در سال ١٣٣٩ از ايران ديدن كرد هنگام بازديد او از بازار مردم عليه شاه به تظاهرات دست زدند.