گمان پيروزى نهايى نبريد؛ اگر اين گمان برده بشود يا اين اعتقاد پيدا بشود، سستى پيدا مى‌شود. شما بايد خودتان را نيمه پيروز بدانيد و در نيمه راه؛ و بقيه راه را كه بسيار مشكل است بايد با همت همه، با همت همه قشرها، بايد ما تعقيب كنيم و به نهايت برسانيم.

جبران خرابيها با همكارى همه اقشار

و آنچه كه باز بايد به اقشار ملت عرض كنم اين است كه ما نمى‌توانيم خرابيهايى كه واقع شده است و در ظرف اين- تقريباً- بيست و چند سال اخير بيشتر از همه اوقاتْ خرابى به مملكت ما وارد شده است، نمى‌توانيم كه اتكال به اين كنيم كه دولت اين خرابيها را جبران كند، دولت فقط نمى‌تواند. نمى‌توانيم اتكال كنيم به اينكه روحانيت اين كار را انجام بدهد، روحانيت نمى‌تواند. نمى‌توانيم اتكال كنيم به اينكه ادارات دولتى، فرهنگيان اين كار را انجام بدهند، آنها هم نمى‌توانند. همان طورى كه در پيشرفت اين مقصد و در پيروزى‌اى كه تا كنون پيدا كرديم، در آستانه پيروزى‌اى كه هستيم، اين طور نبود كه يك قشر بتواند اين پيروزى را به دست بياورد؛ همه قشرها با هم شدند و همه مسلكها را كنار گذاشتند و با هم پيش رفتند تا اينجا رسيدند. بايد حالا هم با هم پيش برويم؛ همان طورى كه اين پيروزى پيدا شده است و همه با هم اين راه را طى كرده‌اند.

اگر بخواهيم از حالا به بعد مشغول ساختن اين ويرانه باشيم، هيچ يك از اقشار تنها نمى‌توانند اين ويرانه را بسازند؛ بايد باز همه با هم- تمام اقشار با هم- بايد اين ويرانه را بسازند منتها هر كس در هر محلى هست. كشاورزها در محل كشاورزى كه هستند به كشاورزى خودشان علاقه پيدا بكنند. الآن ديگر دستى نيست كه آنها را به فشار وادار به امرى بكند يا منافع آنها را بخواهد به واسطه سودجويى خودش بردارد يا به غير بدهد؛ امروز كسى همچون كارى نخواهد كرد. كشاورزها بايد به كشاورزى خودشان ادامه بدهند و علاقه داشته باشند، و كشاورزى كه مى‌كنند در اين برهه از زمان بايد اكثرش و قسم مهمش اين چيزهايى باشد كه غذاى ملت را اداره مى‌كند مثل گندم، برنج، جو، عدس- امثال اينها. از چيزهايى كه- موادى كه- مضر است يا نافع نيست خوددارى بكنند،