صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٥٠ - جوانها مظهر اميد و نويد

سخنرانى [در جمع فرهنگيان و دانش‌آموزان قم (رهنمودهايى به جوانان)]

زمان: صبح ١٧ اسفند ١٣٥٧/ ٩ ربيع الثانى ١٣٩٩

مكان: قم، دبيرستان حكيم نظامى‌

موضوع: رهنمودهايى به جوانان‌

مناسبت: بازگشايى مدارس‌

حضار: فرهنگيان و دانش‌آموزان قم‌

اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم‌

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ‌ [١]

رنجهاى جدايى و گنجهاى اتحاد

من براى اولين دفعه‌اى است كه در اين مدرسه وارد شده‌ام. دستهاى خائن اجنبى و عمال اجنبى ما را از شما جدا كردند، بين ما و شما اختلاف انداختند؛ آنها از اين اختلاف نتيجه‌ها بردند و ديدند كه از اتحاد جنبه‌هاىِ، قشرهاىِ مختلف، آنها نمى‌توانند با اين اتحاد نتايجى را كه مى‌خواهند ببرند. سالهاى طولانى كوشش كردند مدارس دينى را از دانشگاهها و ديگر قشرهاى محصلين جدا كنند. ما بايد بفهميم اين معنا را كه اين جدايى چه رنجها به ما داد، و اين اتحادِ چند صباح چه گنجها به ما داد.

جوانها مظهر اميد و نويد

شما جوانها- شما جوانهاى محصل- ساير جوانها اميد من هستيد، نويد من هستيد. اميد من به شما توده جوان است، به شما توده محصل است. من اميد اين را دارم كه مقدرات مملكت ما بعد از اين به دست شما عزيزان بيفتد و مملكت ما را شما عزيزان حفظ كنيد، من اميد آن را دارم كه شماها با علم و عمل، با علم و تهذيب نفس، با علم و عمل صالح، بر مشكلات خودتان غلبه كنيد. تا كنون كه اين راه را آمديم؛ و با وحدت‌

[١] بخشى از آيه ٤٤ سوره مؤمن (غافر) «كار خويش را به خدا مى‌سپارم».