صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٤٢ - همه با هم به سوى يك تمدن صحيح الهى

همه به او پشت كردند و خداى تبارك و تعالى از او انتقام خواهد كشيد.

انتقام الهى در انتظار شاه‌

انتقام اين طور مجرمها را ما نمى‌توانيم بكشيم براى اينكه كسى كه يك نفر را بكشد، يك جان را از بين ببرد، جان او هم به اندازه اوست ... او [را] به اندازه يك نفر كه كشته شد ما قصاص مى‌توانيم بكنيم. كسى كه صدها هزار نفر را به كشتن داده است، كسى كه صدها هزار نفر را به زجر در زندانها و در بيغوله‌ها جاى داده است، جز اينكه در يك عالَم ديگرى كه ابدى است براى هر يك از اينها يك حسابى باز مى‌شود [چاره ديگرى ندارد]؛ و اينجا قدرت نيست براى اين كار. ما يك نفر را مى‌كشيم به جاى يك نفر. جان اشخاص، فرق ما بين شاهش و گدايش و مجرمش و غير مجرمش فرقى نيست بلكه جانهاى اينها شريفتر از اوست. ما نمى‌توانيم، بشر نمى‌تواند اين مجرمهاى بالذّات را ازشان انتقام بكشد براى اينكه آخرش هر چه زجر بكند، يك نفر را زجر كرده؛ و اين يك نفر، هزاران نفر را. ما چطور مى‌توانيم؟ يك نفر در مقابل يك نفر ما مى‌كشيم؛ اين هزاران نفر را كشته است، هزار دفعه كه نمى‌توانيم بكشيم. لكن آنجايى كه خداوند بخواهد انتقام بكِشد، مى‌كُشد، زنده مى‌كند، مى‌كُشد، زنده مى‌كند. براى هر يك از اينها شكنجه مى‌دهد. چه شكنجه‌اى! شكنجه‌هايى غير از اينكه در اينجاست. انتقام را خداى تبارك و تعالى ان شاء اللَّه مى‌كِشد از اينها.

همه با هم به سوى يك تمدن صحيح الهى‌

من تكرار مى‌كنم اينكه شما آقايان كه در اين مدت زحمت كشيديد پيش خداى تبارك و تعالى مأجور هستيد. اينكه براى خدا باشد جايى نمى‌رود، هست، محفوظ است براى شما. هر چه كه براى خدا باشد منسى‌ [١] نخواهد شد؛ محفوظ خواهد بود. براى خدا كار بكنيد؛ از حالا به بعد هم براى خدا، براى سازندگى يك مملكتى كه خراب است.

[١] فراموش.