افكار ماركس و انگلس دو تمايل متضاد به موازات هم ديده مى شود: از يك سو، علاقه به تغيير و اصلاح و تكامل نظريات خود به تناسب پيشرفت هاى علمى و فنى و صنعتى ما از سوى ديگر، تمايل به حفظ و نگه دارى شعارهاى ثابت ايدئولوژيك و يك مسلك پايدار و استوار.

اين دو گانگى از كجا پديد آمده و علت آن چيست؟! من پس از بررسى هاى متمادى پى بردم كه اين دوگانگى ناشى از هدف هاى متضادى است كه ماركس و انگلس برگزيده بود; از يك سوى آن ها صميمانه معتقد به ارزش علم و روش ديالك تيك انديشه بودند و علاقه داشتند علمى بينديشند و واقع بين باشند.

اما از سوى ديگر مى خواستند، مبارزه سياسى كنند، قدرت را به دست گيرند، تحريم اقتصادى و اجتماعى را دگرگون سازند و طرحى نو در اندازند، و براى نيل به اين هدف نياز داشتند، انديشه آن ها در توده مردم نفوذ كند، به گفته ماركس اين انديشه پس از نفوذ در توده مردم به يك نيروى بنيان كن اجتماعى و سياسى مبدل گردد. اما اين هدف با علاقه به تمايل آن ها به پژوهش علمى و ديالك تيكى ايشان. از بنيان ناسازگار است.

گوينده اين جمله ها نويسنده كتابى است درباره مجموع تجديد نظرهايى كه از زمان خود ماركس و انگلس تا زمان مائو در زمينه هاى مختلف اين مكتب انجام گرفته است، و تمام اين بررسى ها با ذكر مدارك و مآخذ بس مورد اعتماد، صورت پذيرفته است، و انسان با مطالعه اين نوع تجديد نظرها، اذعان پيدا مى كند كه از ماركسيسم در محافل علمى امروز جز پوسته اى، باقى نمانده است و حفظ اين پوسته