از اين مثال روشن مى گردد كه تبديل تخم مرغ به مرغ و آن گاه تبديل مرغ به صدها تخم فقط تبديل كميّت به كميّت است و اگر تصاعدى در كار باشد فقط از نظر تعداد و شماره است.

ماركسيسم سنتزِ اول را با تز نخست (دانه، درخت) (تخم مرغ، مرغ) مقايسه مى كند و مى گويد اين نوع تحولات تحولات كيفى است و تبدلات در مسير تصاعد است و اگر سنتز دوم را (ميوه هاى درخت، تخم مرغ ها) در نظر بگيرد، و آن را با تز نخست (دانه سيب، يك تخم مرغ) مقايسه كند خواهد گفت كه تحولات از قبيل تبديل مقدار كم به مقدار بيشتر است و ديگر اصرار نمىورزد كه ثابت كند كه همه نوع تحولات و دگرگونى در طبيعت رو به تكامل است و در اين قسمت انگلس بيش از همه اصرار مىورزد، آن جا كه مى گويد: ديالك تيك بر آن است كه جهان پيوسته در حركت و تكامل است، در فلسفه ديالك تيك هيچ چيزى براى هميشه برقرار نيست، هيچ چيز در برابر آن به جز جريان انقطاع ناپذير آمدن و نابود شدن، به جز گذار بى انتها از مدارج پايين به بالا وجود ندارد.

متافيزيك كنونى راه قلب ماهيت پديده تكامل را در پيش گرفته و تكامل را به مثابه افزايش و كاهش كمى به مثابه تكرار آنچه كه قبلا