با تمام تحولات و دگرگونى هايى كه در علم و فلسفه پديده آمده است، هنوز اصلى به نام اصل عليت اعتبار و ارزش خود را از دست نداده و جز چند فرد انگشت شمار، در آن شك و ترديد نكرده است، بر پايه همين اصل، رواج مادى گرى در اروپا پس از رنسانس و هم چنين پيدايش شاخه اى از آن به نام «ماركسيسم» در نيمه قرن نوزدهم، و گرايش هاى چشم گير و روز افزون كشورهاى فقير به اين مكتب در نيم قرن اخير، بى جهت و علت نيست و شايسته است در اين پيش گفتار درباره هر سه موضوع، به گونه اى فشرده بحث و بررسى به عمل آيد و مى توان از اين بحث هاى سه گانه، با اين عناوين ياد كرد:

١ـ علل گرايش به مادى گرى در اروپا پس از رنسانس;

٢ـ علل پيدايش ماركسيسم;

٣ـ علل گرايش به ماركسيسم.

درباره پديده نخست در كتاب راه خداشناسى به طور گسترده سخن گفته ايم. از اين جهت بايد دو موضوع ديگر به طور واقع بينانه مورد