زنون اليايى كه از فلاسفه قبل از ميلاد است، از جمله كسانى است كه حركت را يك امر محال مى شمرد، (البته حركت را انكار مى كند نه تغيير و دگرگونى آنى و دفعى را) و چنين استدلال مى كند كه اگر حركت وجود داشته باشد بايد يك شئ در يك لحظه هم در يك مكان باشد و هم در آن مكان نباشد و لازم آن تناقض است و چون، تناقض محال است، پس هر چيزى كه مستلزم محال باشد بايد خود نيز، محال باشد از اين جهت نتيجه مى گيرد كه حركت، محال و ممتنع است.

زنون از طرف ديگر مشاهده مى كند كه انكار تغيير و دگرگونى در عالم طبيعت قابل انكار نيست، از اين جهت ناچار مى شود تمام دگرگونى ها را از قبيل امور دفعى و آنى انگارد، كه ميان هر جزئى سكونى فاصله واقع مى شود و در فلسفه اسلامى از آن به تناوب فعليت ها و «تنالى آنات» تعبير مى آورند و تمام دگرگونى هاى جهان طبيعت در نظر او شبيه (البته شبيه) تك تك ساعت و انتقال دفعى عقربه از نقطه اى به نقطه ديگر است كه هر دگرگونى، با سكون و وقفه اى همراه است و تفاوت حركت با امور دفعى و آنى بسيار روشن است حركت، يك دگرگونى پيوسته است كه كوچك ترين گسستگى ميان اجزاى آن وجود ندارد در حالى كه امور دفعى و آنى، يك رشته پديده هاى از هم گسسته و ناپيوسته، كه در كنار هم بى آن كه ميان آن ها اتصال وجود داشته باشد، قرار مى گيرند و به عبارت ديگر: حركت، پديده تدريجى بىوقفه اى است كه كوچك ترين سكون و توقف در ميان اجزاى آن وجود ندارد، در حالى كه امور دفعى پياپى، پديده هايى