ولى اكنون از نظر دانشمندان تعداد عناصر از صد تجاوز كرده و اميد مى رود كه عناصر ديگرى نيز كشف گردد. تركيب آب از دو عنصرى به نام: اكسيژن و هيدروژن و يا تركيب نمك از كلر و سديم و هم چنين، نشانه جمع ضدين نيست و ارتباطى به جمع ضدين كه در منطق ارسطو مطرح است نمى باشد، زيرا بر فرض اين كه صحيح باشد كه نام اين عناصر را «اضداد» بگذاريم، اجتماع در صورتى انجام مى گيرد كه شخصيت عناصر و فعاليت آن ها محفوظ باشد; يعنى اكسيژن و هيدروژن با تمام شخصيت و خصوصيت خود، در آب ظاهر گردد در حالى كه جريان از اين قبيل نيست، بلكه براثر تأثير اين دو عنصر در يكديگر شخصيت آن ها، ويران شده، و براثر تفاعل، تركيب سومى كه ميانگين آن دو است به وجود مى آيد.

تأثير و تأثر دو عنصر در يكديگر، پديد آمدن مزاج سوم، غير از اجتماع دو ضد است كه هر دو با حفظ خصوصيت و فعليت در عرصه طبيعت خود نمايى كنند. و اين همان تضاد فلسفى و به تعبير روشن تر تزاحم عناصر طبيعى است كه اساس كاخ آفرينش را تشكيل مى دهد.

گاهى در جسم واحدى نيروهاى مختلفى جمع مى شوند، و در سايه تركيب، حالت اعتدال در آن به وجود مى آيد و هرگز نبايد نام چنين اجتماع را از قبيل اجتماع ضدين نهاد، زيرا تركيب جسم از قوا و نيروهاى مختلف و پيدايش حالت سوم، به معناى خنثى كردن هر يك از دو نيرو، نيروى ديگر را و در نتيجه پديد آمدن حالت معتدل و سوم است.

از اين بيان روشن مى گردد كه موارد ياد شده در زير، ارتباطى به اجتماع ضدين ندارد; مثلا از تركيب دو نيروى مثبت و منفى، برق توليد