بايد با دشمن نبرد كرد و هم چنين است آن جا كه ايدئولوژى از طريق وحى آسمانى، تعيين مى گردد ماركسيسم در ايدئولوژى خود طرفدار انقلاب و جهش است و از رفورميسم و اصلاحات تدريجى سخت نكوهش مى كند او قيام مسلحانه را يگانه راه نجات مى انديشد و هر نوع اصلاحات جزيى و گام به گامى را هر چند به نتيجه برسد محكوم مى كند، چرا چون در جهان بينى خود معتقد است كه تكامل طبيعت پيوسته براساس جهش كه به شكل انقلاب كمّيت به كيفيت است، صورت مى پذيرد و شاهد مثال معروفى از هگل دارد كه هر موقع حرارت آب به صد درجه رسيد آب، تغييرات كمّى را بيش از آن پذيرا نمى شود بلكه با يك انقلاب تبديل به بخار مى گردد آن گاه از اين جهان بينى نتيجه مى گيرد كه تنها بايد كار و يا كارهايى را انجام داد كه به انقلاب و جهش منجر گردد و از هر كارى كه انقلاب را منتفى و يا به عقب مى اندازد پرهيز نمود هرگاه انقلاب در گرو افزايش فشار بر توده هاى ستمكش باشد بايد انجام داد تا جهش دهد.

اين جاست كه بايد به ماركسيسم يادآور شد چه ارتباطى ميان هست ها و بايدها وجود دارد؟ اگر در جهان بينى خود، انقلاب و جهش را مى بيند هرگز دليل نمى شود كه ما نيز از اين اصل طبيعى در ساختن جامعه پيروى كنيم، بلكه ما بايد حسن انقلاب و نامطلوب بودن اصلاحات تدريجى را با اصول ديگرى مدلّل سازيم.

ماركسيسم در جهان بينى خود از اصول علمى مدد مى گيرد، وقتى با يك اصل علمى آشنا مى شود فوراً مى خواهد در ايدئولوژى خود،