حكومتى از هزار فاميل به وجود مى آوردند. خلاصه، از تلاقى دو اقوام، يا دو گروه كه هر كدام خواهان مال و مقام براى خود بودند تركيب هفت جوشى به وجود مى آمد و نوزاد جديدى ديده به جهان مى گشود.

تا اين جا توانستيم ثابت كنيم كه تكامل جهان بر پايه توليد، تنازع و تركيب نيست، بلكه سير طبيعت و جامعه پيوسته براساس تلاقى تركيب و توليد انجام مى گيرد و در اين مورد با ملاحظه موارد ياد شده مى توانيد به ديگر نمونه ها دست يابيد و كليت مثلث هگل را باطل اعلام نماييد. اكنون وقت آن رسيده كه در قسمت دوم كه در آغاز بحث از آن ياد كريم وارد شويم.

ب ـ نقش عامل خارجى در تكامل

هرگز تكامل جهان به صورت باريكه طولى زنجيرى به شكل رشد آنتى تز از درون تز بدون دخالت عامل خارجى انجام نمى گيرد، بلكه در بسيارى از موارد، عامل خارجى است كه موج تكامل را پديد مى آورد، نه تضاد و تنازع طولى.

بزرگ ترين اشتباه هگليسم و ماركسيسم در جهان بينى خود، اين است كه به باريكه طولى «تز» چشم دوخته و تصور كرده كه تز از درون ضد، خود را مى پروراند، آن گاه از تركيب دو ضد، سنتزى به وجود مى آيد ولى از عناصر پراكنده در ابعاد سه گانه تز در فضاى طبيعت و جامعه، كه پديد آورنده واقعى تكاملند چشم پوشيده است.

شايد بتوان ادعا كرد كه هيچ پديده طبيعى دنياى جاندار و جماد ديده نشده است كه شئ واحدى بدون برخورد با اشياء و عناصر ديگر