ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨٦ - سوره شورى ٤٢

اين همان چيزى است كه خداوند بندگانش را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده‌اند به آن نويد مى‌دهد. بگو: «من هيچگونه اجر و پاداشى از شما بر اين دعوت درخواست نمى‌كنم جز دوست داشتن نزديكانم [اهل بيتم‌]؛ و هر كس كار نيكى انجام دهد، بر نيكى‌اش مى‌افزاييم؛ چرا كه خداوند آمرزنده و قدردان است». (٢٣)

آيا مى‌گويند: «او بر خدا دروغ بسته است»؟! در حالى كه اگر خدا بخواهد و تو را دروغ‌گو بداند بر قلب تو مهر مى‌نهد و باطل را محو مى‌كند و حق را به فرمانش پا برجا مى‌سازد؛ به يقين او از آنچه درون سينه‌هاست آگاه است. (٢٤)

او كسى است كه توبه را از بندگانش مى‌پذيرد و بديها را مى‌بخشد، و آنچه را انجام مى‌دهيد مى‌داند. (٢٥)

و درخواست كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى نيك انجام داده‌اند مى‌پذيرد و از فضل خود بر آنها مى‌افزايد؛ امّا براى كافران عذاب شديدى است! (٢٦)

اگر خداوند روزى را براى بندگانش وسعت بخشد، در زمين طغيان و ستم مى‌كنند؛ ولى به مقدارى كه مى‌خواهد و مصلحت مى‌داند نازل مى‌كند، چراكه او نسبت به بندگانش آگاه و بيناست. (٢٧)

او كسى است كه‌باران سودمند را پس از آن‌كه مأيوس شدند نازل مى‌كند و رحمت خويش را مى‌گستراند؛ و او ولىّ و سرپرستِ شايسته ستايش است. (٢٨)

و از آيات اوست‌آفرينش آسمانها و زمين و آنچه از جنبندگان در آنها منتشر نموده؛ و او هرگاه بخواهد بر گردآورى آنها تواناست. (٢٩)

هر مصيبتى به شما رسد بخاطر اعمالى است كه انجام داده‌ايد، و بسيارى را نيز عفو مى‌كند. (٣٠)

و شما هرگز نمى‌توانيد در زمين از قدرت خداوند فرار كنيد؛ و غير از خدا هيچ سرپرست و ياورى براى شما نيست. (٣١)