ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧١ - سوره غافر ٤٠

پيش از اين يوسف با دلايل روشن به سراغ شما آمد، ولى شما پيوسته در آنچه او براى شما آورده بود ترديد داشتيد؛ تا زمانى كه از دنيا رفت، گفتيد: هرگز خداوند بعد از او پيامبرى مبعوث نخواهد كرد! اين گونه خداوند هر اسرافكار ترديد كننده‌اى را گمراه مى‌سازد. (٣٤)

همان كسانى كه در آيات خدا بى آن‌كه دليلى برايشان آمده باشد به مجادله مى‌پردازند؛ اين كارشان خشم عظيمى نزد خداوند و نزد آنان كه ايمان آورده‌اند به بار مى‌آورد؛ اين گونه خداوند بر دل هر متكبّر گردنكشى مُهر مى‌نهد.» (٣٥)

فرعون گفت: «اى هامان! براى من برج بلندى بساز، شايد به وسايلى دست يابم، (٣٦)

وسايل دست يافتن به آسمانها تا از خداى موسى آگاه شوم؛ هر چند گمان مى‌كنم او دروغگو باشد.» اينچنين اعمال بد فرعون در نظرش آراسته جلوه كرد و از راه حق باز داشته شد؛ و توطئه فرعون و امثال او جز به نابودى نمى‌انجامد. (٣٧)

كسى كه از قوم فرعون ايمان آورده بود گفت: «اى قوم من! از من پيروى كنيد تا شما را به راه صواب، راهنمايى كنم. (٣٨)

اى قوم من! اين زندگى دنيا، تنها متاع زودگذرى است؛ و فقط آخرت سراى پايدار است. (٣٩)

هر كس بدى كند، جز بمانند آن كيفر داده نمى‌شود؛ ولى هر كس كار شايسته‌اى انجام دهد- خواه مرد يا زن- در حالى كه مؤمن باشد چنين كسانى وارد بهشت مى‌شوند و در آن روزى بى‌حسابى به آنها داده خواهد شد. (٤٠)