ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣١ - سوره سباء ٣٤

شفاعت نزد او، جز براى كسى كه خداوند براى او اذن شفاعت داده، سودى ندارد. در آن روز همه در اضطرابند تا زمانى كه اضطراب از دلهاى آنان زايل گردد و فرمان از ناحيه او صادر شود؛ مجرمان به شفيعان مى‌گويند: «پروردگارتان چه دستورى داده؟» مى‌گويند: «حق را بيان كرد و اجازه شفاعت درباره مستحقان داد)؛ و اوست بلند مرتبه و بزرگ.» (٢٣)

بگو: «چه كسى شما را از آسمانها وزمين روزى مى‌دهد؟» بگو: «خداوند يگانه! و ما يا شما بر طريق هدايت يا در گمراهى آشكارى هستيم.» (٢٤)

بگو: «شما از گناهى كه ما كرده‌ايم سؤال نخواهيد شد، همان گونه كه ما در برابر آنچه شما انجام مى‌دهيد، سؤال نخواهيم شد.» (٢٥)

بگو: «پروردگار ما همه ما را جمع مى‌كند، سپس در ميان ما بحق داورى مى‌نمايد و مجرمان را از نيكوكاران جدا مى‌سازد)، و اوست داور آگاه.» (٢٦)

بگو: «كسانى را كه بعنوان همتا به او ملحق ساخته‌ايد به من نشان دهيد! هرگز چنين نيست! او همتا و شبيهى ندارد)، بلكه او خداوند توانا و حكيم است». (٢٧)

و ما تو را جز براى همه مردم نفرستاديم تا آنها را به پاداشهاى الهى بشارت دهى و از عذاب او بترسانى؛ ولى بيشتر مردم نمى‌دانند. (٢٨)

مى‌گويند: «اگر راست مى‌گوييد، اين وعده رستاخيز) كى خواهد بود؟!» (٢٩)

بگو: «وعده شما روزى خواهد بود كه نه ساعتى از آن تأخير مى‌كنيد و نه بر آن پيشى خواهيد گرفت.» (٣٠)

كافران گفتند: «ما هرگز به اين قرآن و كتابهاى ديگرى كه پيش از آن بوده ايمان نخواهيم آورد.» اگر ببينى هنگامى كه اين ستمكاران در پيشگاه پروردگارشان براى حساب و مجازات نگه داشته شده‌اند در حالى كه هر كدام گناه خود را به گردن ديگرى مى‌اندازد از كار آنها تعجب مى‌كنى)! مستضعفان به مستكبران مى‌گويند: «اگر شما نبوديد ما مؤمن بوديم.» (٣١)