ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٧ - سوره احزاب ٣٣
مردم از تو درباره زمان قيام قيامت سؤال مىكنند، بگو: «عِلم آن تنها نزد خداست.» و چه مىدانى شايد قيامت نزديك باشد. (٦٣)
خداوند كافران را از رحمت خود دور داشته و براى آنان آتش سوزانندهاى آماده نموده است. (٦٤)
در حالى كه همواره در آن تا ابد مىمانند؛ و سرپرست و ياورى نخواهند يافت. (٦٥)
در آن روز كه صورتهاى آنان در آتش دوزخ دگرگون خواهد شد پشيمان مىشوند و مىگويند: «اى كاش خدا و پيامبر را اطاعت كرده بوديم!» (٦٦)
و مىگويند: «پروردگارا! ما از سران و بزرگان خود اطاعت كرديم و ما را گمراه ساختند. (٦٧)
پروردگارا! آنان رااز عذاب، دو چندان ده و آنها را به طور كامل از رحمتت دور ساز!» (٦٨)
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! همانند كسانى نباشيد كه موسى را آزار دادند؛ و خداوند او را از آنچه در حق او گفتند مبرّا ساخت؛ و او نزد خداوند، آبرومند و گرانقدر بود. (٦٩)
اى كسانى كهايمان آوردهايد! تقواى الهى پيشه كنيد و سخن حق بگوييد، (٧٠)
تا خدا كارهاى شما را اصلاح كند و گناهانتان را بيامرزد؛ و هر كس اطاعت خدا وپيامبرش كند، به رستگارى و پيروزى بزرگى دست يافته است. (٧١)
ما امانت تعهد، تكليف، و ولايت الهى را بر آسمانهاو زمين و كوهها عرضه داشتيم، آنها از حمل آن سر برتافتند، و از آن هراسيدند و اظهار ناتوانى كردند)؛ امّا انسان آن را بر دوش كشيد؛ او بسيار ستمكار و نادان بود، چون بر خود ستم كرد و قدر اين مقام والا را ندانست). (٧٢)
هدف اين بود كه خداوند مردان و زنان منافق و مردان و زنان مشرك را از مؤمنان جدا سازد و آنان را عذاب كند، و خدا توبه مردان و زنان با ايمان را بپذيرد؛ و خداوند همواره آمرزنده و مهربان است. (٧٣)