ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٨ - سوره شعراء ٢٦

(موسى گفت: «من آن كار را انجام دادم در حالى كه از بى‌خبران بودم. (٢٠)

و چون از شما ترسيدم از ميان شما فرار كردم؛ و پروردگارم به من حكمت و دانش بخشيد، و مرا از پيامبران قرار داد. (٢١)

آيا اين كه بنى‌اسرائيل را برده خود ساخته‌اى، نعمتى است كه منت آن را بر من مى‌گذارى؟!» (٢٢)

فرعون گفت: «پروردگار جهانيان چيست؟!» (٢٣)

موسى گفت: «پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است، اگر خواهان يقين هستيد». (٢٤)

فرعون به اطرافيانش گفت: «آيا نمى‌شنويد اين مرد چه مى‌گويد)؟!» (٢٥)

موسى گفت: «او پروردگار شما و پروردگار نياكان شماست.» (٢٦)

فرعون گفت: « (اين پيامبرى كه به سوى شما فرستاده شده به يقين ديوانه است.» (٢٧)

موسى) گفت: «او پروردگار مشرق و مغرب و آنچه ميان آن دو است مى‌باشد، اگر شما عقل و انديشه خود را به كار مى‌گرفتيد.» (٢٨)

فرعون خشمگين شد و گفت: «اگر معبودى غير از من برگزينى، مسلماً تو را از زندانيان قرار خواهم داد!» (٢٩)

موسى گفت: «حتى اگر نشانه آشكارى براى تو بياورم باز ايمان نمى آورى)؟!» (٣٠)

گفت: «اگر راست مى‌گويى آن را بياور!» (٣١)

در اين هنگام موسى عصاى خود را افكند، و ناگهان اژدهاى آشكارى شد؛ (٣٢)

و دست خود را در گريبان فرو برد و بيرون آورد، و در برابر بينندگان سفيد و نورانى بود. (٣٣)

فرعون به گروهى كه اطراف او بودند گفت: «اين ساحرى ماهر و دانا است! (٣٤)

او مى‌خواهد با سحرش شما را از سرزمينتان بيرون كند؛ شما چه نظر مى‌دهيد؟» (٣٥)

گفتند: «او و برادرش را مهلت ده؛ و مأموران را براى گردآورى ساحران به تمام شهرها اعزام كن، (٣٦)

تا هر ساحر ماهر و دانايى را نزد تو آورند.» (٣٧)

سرانجام ساحران براى وعده‌گاهِ روز معيّنى جمع‌آورى شدند. (٣٨)

و به مردم گفته شد: «آيا شما نيز در اين صحنه اجتماع مى‌كنيد، (٣٩)