ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٤ - سوره كهف ١٨

(آنگاه گفت: «اين رحمتى از جانب پروردگار من است؛ و هنگامى كه وعده پروردگارم فرارسد، آن را درهم مى‌كوبد؛ و وعده پروردگارم حق است.» (٩٨)

و در آن روز كه جهان پايان مى‌گيرد)، ما آنان را چنان رها مى‌كنيم كه در هم موج مى‌زنند؛ و در صور [شيپور] دميده مى‌شود؛ و ما آنها را كاملًا جمع مى‌كنيم. (٩٩)

و در آن روز، جهنم رابر كافران آشكارا عرضه مى‌داريم. (١٠٠)

همان كسانى كه پرده‌اى چشمانشان را از ياد من پوشانده بود، و قدرت شنوايى نداشتند. (١٠١)

آيا كافران پنداشتند مى‌توانند بندگانم را به جاى من اولياى خود انتخاب كنند؟! ما جهنّم را براى پذيرايى كافران آماده كرده‌ايم. (١٠٢)

بگو: «آيا به شما خبر دهيم كه زيانكارترين مردم در كارها، چه كسانى هستند؟ (١٠٣)

همان كسانى كه سعى و تلاششان در زندگى دنيا گم و نابود شده؛ در حالى كه، مى‌پندارند كار نيك انجام مى‌دهند.» (١٠٤)

آنها كسانى هستند كه به آيات پروردگارشان و لقاى او كافر شدند؛ به همين جهت، اعمالشان حبط و نابود شد؛ از اين رو روز قيامت، ميزانى براى سنجش اعمال آنها برپا نخواهيم كرد. (١٠٥)

آرى، اين گونه است! كيفرشان دوزخ است، بخاطر آن‌كه كافر شدند، و آيات من و پيامبرانم را به استهزا گرفتند. (١٠٦)

امّا كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته انجام دادند، باغهاى بهشت برين محلّ پذيرايى آنان خواهد بود. (١٠٧)

آنها جاودانه در آن خواهند ماند؛ و هرگز خواهان نقل مكان از آن جا نيستند. (١٠٨)

بگو: «اگر دريا براى نوشتن كلمات پروردگارم مركّب شود، دريا پايان مى‌گيرد. پيش از آن‌كه كلمات پروردگارم پايان يابد؛ هر چند همانند آن دريا را كمك آن قرار دهيم.» (١٠٩)

بگو: «من فقط بشرى هستم مثل شما؛ ولى به من وحى مى‌شود كه معبودتان، تنها معبودِ يگانه است؛ پس هر كه به لقاى پروردگارش اميد دارد، بايد كارى شايسته انجام دهد، و هيچ كس را در عبادت پروردگارش شريك نكند.» (١١٠)