ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣ - سوره بقره ٢

كسانى كه كافر شدند، براى آنان يكسان است كه آنان را از عذاب الهى بيم دهى يا ندهى؛ ايمان نخواهند آورد. (٦)

خدا بر دلها و گوشهاى آنان مهر نهاده؛ و بر چشمهايشان پرده‌اى افكنده شده؛ و عذاب بزرگى در انتظار آنهاست. (٧)

گروهى از مردم كسانى هستند كه مى‌گويند: «به خدا و روز بازپسين ايمان آورده‌ايم». درحالى كه ايمان نياورده‌اند. (٨)

به گمان خود خدا و مؤمنان را فريب مى‌دهند؛ در حالى كه جز خودشان را فريب نمى‌دهند؛ ولى نمى‌فهمند. (٩)

در دلهاى آنان يك نوع بيمارى است؛ خداوند بر بيمارى آنان افزوده؛ و به خاطر دروغهايى كه مى‌گفتند، عذاب دردناكى در انتظار آنهاست. (١٠)

و هنگامى كه به آنان گفته شود: «در زمين فساد نكنيد!» مى‌گويند: «ما فقط اصلاح كننده‌ايم»! (١١)

آگاه باشيد! اينها همان مفسدانند؛ ولى نمى‌فهمند. (١٢)

و هنگامى كه به آنان گفته شود: «ايمان آوريد، همانگونه كه ساير مردم ايمان آورده‌اند!». مى‌گويند: «آيا همچون ابلهان ايمان بياوريم؟!» آگاه باشيد اينها همان ابلهانند ولى نمى‌دانند! (١٣)

و هنگامى كه افراد با ايمان را ملاقات مى‌كنند، مى‌گويند: «ما ايمان آورده‌ايم!» ولى هنگامى كه با شيطانها و هم كيشان خود خلوت مى‌كنند، مى‌گويند: «ما با شماييم! ما فقط آنها را استهزا مى‌كنيم!». (١٤)

خداوند آنان را استهزا مى‌كند؛ و آنها را در طغيانشان نگه مى‌دارد، تا سرگردان شوند. (١٥)

آنان كسانى هستند كه گمراهى را با از دست دادن هدايت خريده‌اند؛ و اين تجارت آنها سودى نداده؛ و هدايت نيافته‌اند. (١٦)