ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٤ - سوره الحجر ١٥

(خداوند فرمود: «اى ابليس! چرا با سجده‌كنندگان نيستى؟!» (٣٢)

گفت: «من هرگز براى بشرى كه او را از گل خشكيده‌اى كه‌از گل بدبويى آفريده‌اى، سجده نخواهم كرد.» (٣٣)

فرمود: «از آن [صف فرشتگان‌] بيرون رو، كه تو از درگاه ما رانده‌شده‌اى! (٣٤)

و لعنت و دورى از رحمت حق) تا روز قيامت بر تو خواهد بود.» (٣٥)

گفت: «پروردگارا! مرا تا روز رستاخيز مهلت ده و زنده بگذار.)» (٣٦)

فرمود: «تو از مهلت يافتگانى! (٣٧)

امّا نه تا روز رستاخيز، بلكه تا روزو وقت معيّنى.» (٣٨)

گفت: «پروردگارا! به سبب آنكه مرا گمراه ساختى، من نعمتهاى مادّى را در زمين در نظر آنها جلوه مى‌دهم، و به يقين همگى را گمراه خواهم ساخت، (٣٩)

مگر بندگان خالص شده‌ات را.» (٤٠)

فرمود: «اين راه مستقيمى است كه بر عهده من است و سنّت هميشگى‌ام)؛ (٤١)

كه بر بندگانم هيچ تسلطى نخواهى يافت؛ مگر گمراهانى كه از تو پيروى‌مى‌كنند؛ (٤٢)

و دوزخ، ميعادگاه همه آنهاست! (٤٣)

هفت در دارد؛ و براى هر درى، بخشى از آنها تعيين و تقسيم شده‌اند.» (٤٤)

به يقين، پرهيزگاران در باغهاى سرسبز بهشتى و در كنار چشمه‌ها هستند. (٤٥)

فرشتگان به آنها مى‌گويند: داخل اين باغها شويد با نهايت سلامت و امنيّت! (٤٦)

و ما هر گونه حسد و كينه را از سينه آنها بر مى‌كنيم؛ در حالى كه همه برادرند، و بر تختها رو به روى يكديگر قرار دارند. (٤٧)

هيچ خستگى و رنجى در آن جا به آنها نمى‌رسد، و هيچ گاه از آن اخراج نمى‌شوند! (٤٨)

اى پيامبر! بندگانم را آگاه كن كه آمرزنده مهربان منم. (٤٩)

و اين‌كه عذاب من، همان عذاب دردناك است! (٥٠)

و به آنها از مهمانهاى ابراهيم خبر ده. (٥١)