ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٧ - سوره الانفال ٨

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! نخست با كافرانى كه به شما نزديكترند، پيكار كنيد؛ و دشمن دورتر، شما را از دشمنان نزديك غافل نسازد. آنها بايد در شما شدّت و قدرت، احساس كنند؛ و بدانيد خداوند با پرهيزگاران است. (١٢٣)

و هنگامى‌كه سوره‌اى نازل مى‌شود، بعضى از آنان به افراد ديگر مى‌گويند: «اين سوره، ايمان كدام يك از شما را افزون ساخت؟!» به آنها بگو: امّا كسانى كه ايمان آورده‌اند، بر ايمانشان افزوده است؛ و آنها به فضل و رحمت الهى خوشحالند. (١٢٤)

و امّا كسانى كه در دلهايشان بيمارى است، پليدى بر پليديشان افزوده؛ و از دنيا رفتند در حالى كه‌كافر بودند. (١٢٥)

آيا آنها نمى‌بينند كه در هر سال، يك يا دو بار آزمايش مهمى مى‌شوند؟! باز نه توبه مى‌كنند، و نه متذكّر مى‌شوند. (١٢٦)

و هنگامى كه سوره‌اى نازل مى‌شود، بعضى از آنها [منافقان‌] به يكديگر نگاه مى‌كنند و مى‌گويند: آيا كسى شما را مى‌بيند؟ سپس منصرف مى‌شوند و از حضور پيامبر بيرون مى‌روند)؛ خداوند دلهايشان را از حق منصرف ساخته؛ چرا كه آنها، گروهى هستند كه نمى‌فهمند و بى‌دانشند). (١٢٧)

به يقين، پيامبرى از ميان شما به سويتان آمد كه رنجهاى شما بر او سخت است؛ و اصرار بر هدايت شما دارد؛ و نسبت به مؤمنان، رئوف و مهربان است. (١٢٨)

اگر آنها از حق روى بگردانند، نگران مباش! بگو: «خداوند مرا كفايت مى‌كند؛ هيچ معبودى جز او نيست؛ بر او توكّل كردم؛ و او پروردگار عرش عظيم است.» (١٢٩)