ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٩ - سوره الانفال ٨

اين شما نبوديد كه آنها را كشتيد؛ بلكه خداوند آنها را كشت. و اين تو نبودى اى پيامبر كه خاك و سنگ به صورت آنها افكندى؛ بلكه خدا افكند. و خدا مى‌خواست تا مؤمنان را از اين طريق به خوبى امتحان كند؛ خداوند شنوا و داناست. (١٧)

سرنوشت مؤمنان و كافران، همان بود كه ديديد! وخداوند سست‌كننده توطئه كافران است. (١٨)

اگر شما فتح و پيروزى مى‌خواهيد، پيروزى به سراغ شما آمد. و اگر از مخالفت پيامبر خوددارى كنيد، براى شما بهتر است. و اگر به مخالفت باز گرديد، ما هم باز خواهيم گشت؛ و جمعيّت شما هر چند زياد باشد، شما را از يارى خدا بى‌نياز نخواهد كرد؛ و خداوند با مؤمنان است. (١٩)

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! خدا و پيامبرش را اطاعت كنيد؛ و از فرمان او سرپيچى ننماييددر حالى كه سخنان او را مى‌شنويد. (٢٠)

و همانند كسانى نباشيد كه مى‌گفتند: «شنيديم.» ولى در حقيقت نمى‌شنيدند. (٢١)

به يقين بدترين جنبندگان نزد خدا، افراد كر و لال و كور دلى هستند كه انديشه نمى‌كنند. (٢٢)

و اگر خداوند خيرى در آنها مى‌دانست، حرف حق را به گوش آنها مى‌رساند؛ ولى با اين حالى كه دارند؛ اگر حق را به گوش آنها برساند، سرپيچى كرده و رويگردان مى‌شوند. (٢٣)

اى كسانى كه‌ايمان آورده‌ايد! دعوت خدا و پيامبر را اجابت كنيد هنگامى كه شما را به سوى چيزى مى‌خواند كه شما را حيات مى‌بخشد؛ و بدانيد خداوند به اندازه‌اى به شما نزديك است كه ميان انسان و قلب او حايل مى‌شود، و همه شما به سوى او محشور مى‌شويد. (٢٤)

و از فتنه و مجازاتى بپرهيزيد كه تنها به ستمكاران شما نمى‌رسد؛ بلكه همه را فرا مى‌گيرد؛ چرا كه ديگران سكوت اختيار كردند. و بدانيد خداوند سخت كيفر است! (٢٥)