ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧٩ - سوره انسان ٧٦
از چشمهاى كه بندگان خاصّ خدا از آن مىنوشند، و از هر جا بخواهند آن را جارى مىسازند. (٦)
آنها به نذر خود وفا مىكنند، و از روزى كه شرّ و عذابش گسترده است مىترسند، (٧)
و غذاى خود را با اينكه به آن علاقه و نياز دارند، به «مستمند» و «يتيم» و «اسير» اطعام مىكنند. (٨)
و مىگويند: ما شما را بخاطر خدا اطعام مىكنيم، وهيچ پاداش و سپاسى از شما نمىخواهيم. (٩)
ما از پروردگارمان خائفيم در آن روزى كه عبوس و سخت است. (١٠)
بخاطر اين عقيده و عمل) خداوند آنان را از شرّ آن روز نگه مىدارد و از آنها استقبال مىكند درحالى كه شادمان و مسرورند. (١١)
و در برابر صبرشان، بهشت و لباسهاى حرير بهشتى را به آنها پاداش مىدهد. (١٢)
در آنجا بر تختهاى زيبا تكيه كردهاند، نه آفتاب سوزان را در آن جا مىبينند و نه سرما را. (١٣)
و در حالى است كه سايههاى آن درختان بهشتى بر آنها فرو افتاده و چيدن ميوههايش بسيار آسان است. (١٤)
و در گرداگرد آنها ظرفهايى سيمين و قدحهايى بلورين مىگردانند، پر از بهترين غذاها و نوشيدنيها (١٥)
ظرفهاى بلورينى از نقره شفاف)، كه آنها را به اندازه مناسب آماده كردهاند. (١٦)
و در آن جا از جامهايى سيراب مىشوند لبريز از شراب طهورى كه آميخته با زنجبيل است، (١٧)
از چشمهاى در آنجا كه نامش سلسبيل است. (١٨)
و بر گردشان براى پذيرايى نوجوانانى جاودانى مىگردند كه هرگاه آنها را ببينى گمان مىكنى مرواريد پراكندهاند. (١٩)
و هنگامى كه آن جا را ببينى نعمت و ملك عظيمى را مىبينى! (٢٠)
بر اندام آنها [بهشتيان] لباسهايى است از حرير نازك سبز رنگ، و از ديباى ضخيم، و با دستبندهايى از نقره آراسته شدهاند، و پروردگارشان شراب طهور به آنان مىنوشاند. (٢١)
اين پاداش شماست، و سعى و تلاش شما مورد قدردانى است. (٢٢)
به يقين قرآن را ما بر تو نازل كرديم. (٢٣)
پس در تبليغ و اجراى حكم پروردگارت شكيبا و با استقامت باش، و از هيچ گنهكار يا كافرى از آنان اطاعت مكن. (٢٤)
و نام پروردگارت را هر صبح و شام ياد كن. (٢٥)