ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٥٨ - سوره طلاق ٦٥

سوره طلاق ٦٥

به‌نام خداوند بخشنده مهربان (٠)

اى پيامبر! هر زمان خواستيد زنان را طلاق دهيد، در زمان عدّه، [در زمانى كه از عادت ماهانه پاك شده و با آنها نزديكى نكرده باشيد]، آنها را طلاق گوييد و حساب عدّه را نگه داريد؛ و از مخالفت فرمان خدايى كه پروردگار شماست بپرهيزيد؛ نه شما آنها را از خانه‌هايشان بيرون كنيد و نه آنها در دوران عدّه بيرون روند، مگر آن‌كه كار زشت آشكارى انجام دهند؛ اين حدود و مرزهاى خداست، و هركس از حدود الهى تجاوز كند به خويشتن ستم كرده؛ تو نمى‌دانى شايد خداوند بعد از اين، وضع تازه‌اى براى اصلاح فراهم كند. (١)

و چون عدّه آنها به پايان نزديك شود، يا آنها را بطرز شايسته‌اى نگه داريد يا بطرز شايسته‌اى از آنان جدا شويد؛ ودو مرد عادل از خودتان را گواه گيريد؛ و شهادت را براى خدا برپا داريد؛ اين چيزى است كه مؤمنان به خدا و روز قيامت به آن اندرز داده مى‌شوند. و هر كس تقواى الهى پيشه كند، خداوند راه نجاتى براى او فراهم مى‌كند، (٢)

و او را از جايى كه گمان ندارد روزى مى‌دهد؛ و هر كس بر خدا توكّل كند، خدا امر او را كفايت مى‌كند؛ خداوند فرمان خود را به انجام مى‌رساند؛ به يقين خدا براى هر چيزى اندازه‌اى قرار داده است. (٣)

و آن گروه از زنان شما كه از عادت ماهانه مأيوسند، اگر در وضع آنها از نظر باردارى شك كنيد، عدّه آنان سه ماه است، و همچنين آنها كه هيچگاه حيض نديده‌اند؛ و عدّه زنان باردار اين است كه وضع حمل كنند؛ و هر كس تقواى الهى پيشه كند، خداوند كارش را بر او آسان مى‌سازد. (٤)

اين فرمان خداست كه بر شما نازل كرده؛ و هر كس تقواى الهى پيشه كند، خداوند گناهانش را مى‌بخشد و پاداش او را بزرگ مى‌دارد. (٥)