ترجمه قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٧ - سوره صافات ٣٧
شما را چه شده كه از هم يارى نمىطلبيد؟! (٢٥)
ولى آنان در آن روز در برابر قدرت خدا تسليمند. (٢٦)
و در اين حال رو به يكديگر كرده و از هم سؤال مىكنند؛ (٢٧)
گروهى مىگويند: «شما رهبران گمراهى بوديد كه به ظاهر از طريق خيرخواهى و نيكى وارد شديد امّا جز فريب چيزى در كارتان نبود)!» (٢٨)
آنها در جواب مىگويند: «بلكه شما خودتان اهل ايمان نبوديد (٢٩)
ما هيچ گونه سلطهاى بر شما نداشتيم، بلكه شما خود گروهى طغيانگر بوديد. (٣٠)
اكنون فرمان پروردگارمان بر همه ما مسلّم شده، و همگى از عذاب او مىچشيم. (٣١)
ما شما را گمراه كرديم، زيرا خود گمراه بوديم.» (٣٢)
آرى همه آنها [پيشوايان و پيروان گمراه] در آن روز در عذاب الهى شركت دارند.! (٣٣)
ما اينگونه با مجرمان رفتار مىكنيم! (٣٤)
چرا كه وقتى به آنها گفته مىشد: «معبودى جز خدا وجود ندارد»، تكبّر و سركشى مىكردند؛ (٣٥)
و پيوسته مىگفتند: «آيا مامعبودان خود را بخاطر شاعرى ديوانه رها كنيم؟!» (٣٦)
چنين نيست)، بلكه او حق را آورده و پيامبران پيشين را تصديق كرده است. (٣٧)
امّا شما مستبكران كوردل بطور مسلّم عذاب دردناك را خواهيد چشيد! (٣٨)
و جز به آنچه انجام مىداديد كيفر داده نمىشويد، (٣٩)
جز بندگان خالص شده خدا كه از اين كيفرها بركنارند). (٤٠)
براى آنان روزى معيّن و ويژهاى است، (٤١)
ميوهها ى گوناگون پرارزش)، و آنها گرامى داشته مىشوند، (٤٢)
در باغهاى پرنعمت بهشتى؛ (٤٣)
در حالى كه بر تختها رو به روى يكديگرند، (٤٤)
و گرداگردشان قدحهاى لبريز از شراب طهور را مىگردانند؛ (٤٥)
درخشنده، و لذتبخش براى نوشندگان؛ (٤٦)
شرابى كه نه در آن مايه تباهى عقل است و نه از آن مست مىشوند. (٤٧)
و نزد آنها همسرانى زيبا چشم است كه جز به شوهران خود عشق نمىورزند. (٤٨)
گويى از لطافت و سفيدى همچون تخممرغهايى هستند كه در زير بال و پر مرغ پنهان مانده. (٤٩)
در حالى كه آنها غرق گفتگو هستند رو به يكديگر كرده از هم سؤال مىكنند؛ (٥٠)
يكى از آنها مىگويد: «من در دنيا همنشينى داشتم، (٥١)